வாசகசாலை

மார்கழியில் மாக்கோலம் 20

2012-01-05T20:25:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 19

2012-01-04T20:17:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 18

2012-01-03T06:54:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 17

2012-01-02T06:48:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 16

2012-01-01T06:43:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 15

2011-12-31T00:31:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 14

2011-12-30T00:19:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 13

2011-12-29T00:07:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 12

2011-12-28T17:57:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 11

2011-12-27T17:09:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 10

2011-12-26T00:38:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 9

2011-12-25T00:32:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 8

2011-12-24T00:28:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 7

2011-12-23T22:24:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 6

2011-12-22T01:24:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 5

2011-12-21T09:31:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 4

2011-12-20T09:21:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 3

2011-12-19T09:17:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 2

2011-12-18T09:08:00.000-08:00

மார்கழியில் மாக்கோலம் 1

2011-12-17T08:59:00.000-08:00

இனிய கார்த்திகை திருநாள் வாழ்த்துகள்!

2011-12-08T08:38:00.000-08:00

முதல்வருக்கு மரியாதை

ஸ்ரீமத் பாகவதம்!

2011-09-22T07:44:00.000-07:00

தன் கம்பீரமான குரலில் சொல்ல சொல்ல ஒவ்வொரு
வார்த்தைகளும் நம் மனதில் அப்படியே ஜம்மென்று ஏறி
அமர்ந்துகொள்கிறது! நம்மையறியாமல்கவனம் சிதறாமல்
உபன்யாசத்தையே கேட்கவைப்பது எது?அவரின் கம்பீரமான
குரலா?மிகத்தெளிவான உச்சரிப்பா?அவரிடம் உள்ள
தெய்வீகத்தன்மையா எது?இவையெல்லாமுமா?
ஸ்ரீமத் பாகவதம் கேட்பவர்களை கட்டிப்போட்டுவிடுகிறார்
வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் அவர்கள்!

எல்லோரும் அந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கவேண்டும்
என்ற ஆர்வத்தில் இதைஎடுத்து வந்தேன்.இது முதல்பகுதி
YouTube ல் அடுத்தடுத்த பகுதிகள் வரிசையாக உள்ளது
அவசியம் கேட்கவேண்டும் மனதிற்கு இதமாக இருக்கும்.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் கேட்பதே தவம்!.

http://www.youtube.com/watch?v=UixNktiVqG0&feature=share

நிவேதா

2011-08-01T02:34:00.000-07:00

அழகாக சிறு குழந்தைகளும் புரிந்துகொள்கிறார் போல

அருமையாக நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்

ஏற்பாட்டாளர்கள்!.

மேடையில் வண்ணமயமாக அடுத்தடுத்து ஒவ்வொரு காட்சிகளும் அதற்கேற்ற பாடலுடன் அரங்கேற…

இந்த 27 அன்று மூன்று வயது ஆகப்போகும் நிவேதா

மிகவும் ஆர்வத்தோடு பார்த்துக்கொண்டே இருந்தவள்

உற்சாகத்தோடு…

’அம்மா… பிள்ளையாரம்மா!’

’அம்மா ஹனுமான்!’

அடுத்து வந்த முருகரை தெரியவில்லை(!) ம்..ம்..

என அவள் யோசிக்க..

’இது முருகாசாமி.. நிவேதா..’

’ம்..ம்..முருகா சாமி….’ என ஆமோத்தித்தாள்

’ஹேய்..! அம்மா..அம்மா…கிருஷ்ணா!’

அத்துடன் கடவுள்களின் அணிவகுப்பு முடிந்து அடுத்து அரங்கேறிய காட்சியை பார்த்தவள் அம்மாவை திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே கேட்டாள்…

’அம்மா எங்கே பிரம்மா?’

தூக்கிவாரிப்போட்டது!

அன்னையர் தின நல் வாழ்த்துகள்!

2011-05-08T09:21:00.000-07:00

அன்னையர் அனைவருக்கும் அன்பான நல் வாழ்த்துகள்!

குழல் இனிது யாழ் இனிது என்பர் தம் மக்கள். மழலை சொல்...

2011-04-01T04:33:00.000-07:00

இந்த பெரிய மனிதர்கள் இருவரும்பேசிக்கொள்வதை....
கேட்டுகிட்டே இருக்கலாம் போல.. !! :)

கனிமொழி..

2011-03-12T05:07:00.000-08:00

முன்பு ஒரேயொரு தடவை நான் பார்த்து அச..ந்து

(அசந்துன்னா களச்சு)போன ஒரு படம் பத்தி விமர்சனம்

எழுதினேன்,எனக்கு சினிமா விமர்சனமெல்லாம் எழுதி

பழக்கமில்லை.அதுக்கப்புறமா இப்போதுதான்..

உண்மையில அசத்தல் படம்!”கனிமொழி”படத்தை
பத்தி சொல்லணும்னா..ஒருத்தன் ஒரு பொண்ண
விரட்டி விரட்டி காதலிக்கிறான்..கூட நண்பர்கள்..
கடைசியில....(ம்ஹூம் அதை சொல்லிட்டன்னா
அப்புறமா இப்படி கதையை சொல்லிட்டா எப்படி
ன்னு கோச்சுக்குவீங்கல்ல..) சே..எல்லா படத்து

லயும் இதத்தானே சொல்றாங்க இதுல என்ன

அசத்தல்ன்னு கேக்குறீங்க... கேக்குது..கேக்குது :)

அதை எடுத்து...முடிச்சிருக்கிறவிதம் இருக்கே..

ப்ரமாதம்! எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு நான் ரசித்து

அனுபவித்ததை எல்லோரும் அனுபவிக்கவேண்டும்

என்ற ஆர்வம்தான் இந்த பகிர்தல் அவ்வளவுதான்!

கதையாகட்டும்,அதன் உடே ஓடும் நகைச்சுவை

யாகட்டும்!கதாபாத்திரங்களாகட்டும்,கதை நடக்கிற

களமாகட்டும் எல்லாம் அசத்தல்!சும்மா அலட்டிக்காம

அனாயசமான அருமையான படம் எடுத்துருக்காங்க!

இந்தப்படத்தின் இயக்குனர் ஸ்ரீபதி ரங்கசுவாமி என்பவர்

அவருக்கு என் வாழ்த்துகள்!

(ஏன் இந்த படத்தை பத்தி யாருமே சொல்லலை!!)

முக்கியமா ஒண்ணு...

இந்த கனிமொழியப்பற்றித்தான் சொல்ல வந்தேன்

நீங்களா ஏதாச்சும் நெனைச்சு வந்தா அதுக்கு நான்

பொறுப்பில்லைJ)

(எல்லோரும் பெரிய பெரிய விஷயங்கள் எல்லாம்

பேசுறாங்க…என்னவோ எனக்கு தெரிந்தது.. :))

ஸ்வர்ணலிங்கேஸ்வரர்!

2011-03-01T07:07:00.000-08:00

திருச்சிற்றம்பலம்.

காசியில் நகரத்தார் சத்திரத்தில் ஒவ்வொரு

வருடமும் தீபாவளியன்று ஸ்வர்ணநாயகி

விசாலாட்சி மட்டுமே கொலுவிருந்து பக்தர்களுக்கு

காட்சி தந்த அம்பிகையின் பக்கத்தில் ஸ்வர்ண

லிங்கேஸ்வரரும் இருந்தால் எத்தனை அழகு!

என நினைத்த அடியாரின் எண்ணம் இன்று

நகரத்தார்களின் ஒத்துழைப்பினால் ஈடேற

அருள் புரிந்த அழகு நாயகனின் அற்புத தரிசனம்!

வைரப் பிறை,வைர விபூதிபட்டையுடன் 3 ½ கிலோ

தங்கத்தில் செய்த சிவலிங்கம் காசி நகரவிடுதிக்கு

கொண்டு செல்லும் முன் பிள்ளையார்பட்டி உள்ளிட்ட

ஒன்பது நகரத்தார் கோவில்களுக்கும் சென்று பின்

எழுபத்தைந்து நகரத்தார்களின் ஊர்களுக்கும் எடுத்து

சென்று பிறகு(23)சென்னையில் திருவெற்றியூர் சென்று

நகரத்தார் சத்திரத்தில் வைத்து(சென்ற இடமெல்லாம்

பொதுமக்கள் காண)அபிஷேக ஆராதனைகள் செய்து

கோலாகலமாக பிப்ரவரி 26 (2011) திகதி டெல்லிக்கு

சென்று காசி நகரத்தார் சத்திரத்தில் சிவராத்திரியன்று

ஸ்வர்ணாம்பிகையின் அருகில் ஸ்வர்ணலிங்கேஸ்வரர்

பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு அடியார்களுக்கு அருட்காட்சி

தருவார்.

திருச்சிற்றம்பலம்

(செட்டிநாட்டின்) எழுபத்தைந்து ஊர்களின் பெயர்கள்.

2011-02-12T00:11:00.000-08:00

செட்டிநாட்டு ஊர்கள் எழுபத்தைந்தின் வெண்பாவை முன் பதிவில் பார்த்தோம்.

இப்பொழுது அந்த எழுபத்தைந்து ஊர்கள் என்னென்ன என்று இங்கு பார்க்கலாம்.

செட்டிநாட்டு ஊர்கள் எழுபத்தைந்தை

பற்றிய வெண்பா.

கோட்டையிலே மூன்று குடிகளிலே ஆறாகும்
பாட்டைவளர் பட்டிஇரு பத்தாகும்-நாட்டமிகும்

ஊர் பத்தாம் ஏரி, குளம், ஊருணி ஒவ்வொன்றாம்
சேர் வயல்கள் ஐந்தென்று செப்பு.

மங்கலம் மூன்று,வரம் ஒன்றே ஆறுபுரம்,

திங்கள் வகை ஒவ்வொன்று சீர் புரிகள் நான்கு,

பிற ஊர்கள் பத்து சிலை குறிச்சி ஒன்றோ(டு)

அறம் வளர்ப்பார் ஊர் எழுபத்தைந்து.

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள ஊர்கள் எழுபத்தைந்தின் பெயர்கள்:

கோட்டையிலே மூன்று::

1.தேவகோட்டை, 2.அலவாகோட்டை,
3.நாட்டரசங்கோட்டை.

குடிகளிலே ஆறு:

1.அரியக்குடி,2.ஆத்தங்குடி,3.பலவான்குடி,4.காரைக்குடி,
5.பனங்குடி,6.கீழப்பூங்குடி

பட்டி இருபத்து:

1.சிறுகூடல்பட்டி, 2.மகிபாலன்பட்டி,3.கண்டவராயன்பட்டி, 4.மிதிலைப்பட்டி,5.ஆவினிப்பட்டி6.குருவிக்கொண்டான்
பட்டி,7.கீழச்சிவல்ப்பட்டி,8.வேந்தன்பட்டி,9.வலையபட்டி,
10.புதுப்பட்டி,11.கொப்பனாபட்டி,12..நற்சாந்துபட்டி,
13.பனையப்பட்டி,14.வேகுப்பட்டி,15.மதகுபட்டி,16.கடியாபட்டி,
17.நேமத்தான்பட்டி,18.கல்லுப்பட்டி,19.தேனிப்பட்டி,
20.உலகம்பட்டி.

ஊர் பத்து:

1.கோட்டையூர், 2.பள்ளத்தூர், 3.கண்டனூர், 4.செவ்வூர்,
5.ஒக்கூர்,6.தெக்கூர்,7.உறையூர்,8.வெற்றியூர்,9.செம்பனூர்,
10.அமராவதிபுதூர்.

ஏரி,குளம்,ஊருணி ஒவ்வொன்று:

1.பாகனேரி, 2.கருங்குளம், 3.தாணிச்சாஊருணி

வயல்கள் ஐந்து:

1.புதுவயல்,2.சிராவயல்,3.ஆராவயல்,4.எ.சிறுவயல்,5.
ஒ.சிறுவயல்.

மங்கலம் மூன்று:

1.பட்டமங்கலம்,2.கொத்தமங்கலம்,3.காளையார்மங்கலம்.

வரம் ஒன்றே:

1.ராயவரம்.

ஆறு புரம்:

1.நாச்சியாபுரம்,2.நடராஜபுரம்,3.கே.லக்ஷ்மிபுரம்,
4.வி.லக்ஷ்மிபுரம்,5.ராமச்சந்திரபுரம்,6.சொக்கனாதபுரம்.

திங்கள் வகை ஒவ்வொன்று:

1.குழிபிறை,2.விராமதி,

சீர் புரிகள் நான்கு:

1.மேலைச்சிவபுரி,2.கோட்டையூர்அளகாபுரி, 3.கே.அளகாபுரி,

4.பி.அளகாபுரி.

பிற ஊர்கள் பத்து:

1.செட்டிநாடு,2.கானாடுகாத்தான்,3.கண்டரமாணிக்கம்,
4.கல்லல்,5.கோனாபட்டு,6.மானகிரி,7.நெற்குப்பை,
8.ராங்கியம்,9.அரிமளம்,10.சக்கந்தி.

சிலை,குறிச்சி ஒன்றோடு:

1.விரயாச்சிலை,2.பூலாங்குறிச்சி.

செட்டிநாட்டு ஊர்கள் எழுபத்தைந்தை பற்றிய வெண்பா.

2011-02-03T07:39:00.000-08:00

கோட்டையிலே மூன்று
குடிகளிலே ஆறாகும்
பாட்டைவளர் பட்டிஇரு பத்தாகும்-
நாட்டமிகும் ஊர் பத்தாம்
ஏரி, குளம், ஊருணி ஒவ்வொன்றாம்
சேர் வயல்கள் ஐந்தென்று செப்பு.

மங்கலம் மூன்று,வரம் ஒன்றே
ஆறுபுரம்,திங்கள் வகை ஒவ்வொன்று
சீர் புரிகள் நான்கு,பிற ஊர்கள் பத்து
சிலை குறிச்சி ஒன்றோ(டு)
அரம் வளர்ப்பார் ஊர் எழுபத்தைந்து!.

வெங்காய மாலை!

2011-01-16T07:48:00.000-08:00

விலை மதிப்பில்லா.. வெங்காய மாலை!

இன்று இந்த வெங்காயம் இப்படி கிடு கிடுவென்று
விலை ஏறும் என்று என் உள்ளுணர்வு கூறியதாலோ
என்னவோ அன்றே( 20 வருடங்கள் முன்) இந்த அழகான
வெங்காயமாலையை செய்தேன்!

பொங்கலோ பொங்கல்!

2011-01-13T09:39:00.000-08:00

பொங்கும் மங்கலம் எங்கும் தங்கிட
நலமெலாம் பெற்று நாடு செழித்திட

இனிய நல் வாழ்த்துகள்!

2011-01-06T06:12:00.000-08:00

இதயம் நிறைந்த இனிய
புத்தாண்டு நல் வாழ்த்துகள்!

இவ்வாண்டு புத்தாண்டு குதூகலத்தில் வாழ்த்துகள் சொல்ல
தாமதமாகி விட்டது! அதனாலென்ன..

உலகமெங்கும் அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் என்றென்றும்
இக்குதூகலம் நீடித்து நிலைத்து நிற்க உளம் உருக
இறைவனை வேண்டி வணங்குகிறேன்.

என்றென்றும் எங்கும் மகிழ்ச்சி நிலவட்டும் வாழ்த்துகள்!

அனைவருக்கும் இதயம் நிறைந்த இனிய கிறிஸ்துமஸ் தின நல் வாழ்த்துகள் !!

2010-12-25T08:49:00.000-08:00

தட்டுங்கள் திறக்கப்படும் கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும்.

அப்பச்சி...10

2010-11-23T08:00:00.000-08:00

எங்க காடி அந்த ரோடுல நேரே போயி வளஞ்சு திரும்பி எதித்த பக்கத்தில வரிசையா இருந்த ஒரு (கிட்டங்கி)வீட்டுக்கு முன்னால நின்னுச்சு.

அங்க அந்த வீட்டுக்கு வெளியில நெறைய்யப்பேரு நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க!'இந்த வீடா?'ன்னு கேட்டேன் ஆமான்னாங்க அம்மான்.

'என்னப்பச்சி இது கூட்டம்...? எதுக்கு !என்னன்னு தெரியலியே’ன்னு ஆத்தா பதறிபோயி கேட்டுகிட்டு இருக்கும் போது எங்களை பாத்த அங்கருந்தவங்க நாலைஞ்சு பேரு 'இதோ வந்துட்டாங்கன்னு சொல்லி கிட்டே காடிக்கு பக்கத்துல வேகமா வந்தாங்க.

நானும் ஆத்தாவும் இறங்குவதற்குள் அவசரமா முதலில் காடியில இருந்து எறங்கிய அண்ணன் பின் பக்கமாக வந்து காடி கதவை திறந்து விட்டாங்க.

அங்க வெளியிலயும் ,உள்ளுக்குள்ளேயும் இருந்தவங்க, எங்ககிட்டத்துல வந்து கிட்டு இருந்தவங்க,எல்லார்கிட்டேயும் ஒரே பதட்டம்…..
ஆத்தாவிற்கும் பட படன்னு வந்துருச்சு, எனக்கும் அங்க இருந்த கூட்டத்தையும், அவங்க எல்லாம் எங்களையே பாத்துகிட்டு இருந்ததும் பாத்து என்னவோ ரெம்ப பயமா இருந்துச்சு.

அண்ணனும் மத்தவங்களும் எங்க ரெண்டு பேரையும் உள்ள கூட்டி போனாங்க,உள்ளுக்குள்ளே நுழஞ்சதும் அங்கருந்த அத்தனை பேரும் எந்துருச்சு நின்னு எங்களுக்கு வழி விட்டாங்க!.

இவ்வளவு பேரு இருக்காங்க “எங்கே அப்பச்சியக்காணும்!ன்னு .....

நான் கூட வருகிறேனா இல்லையான்னு கூடப் பார்க்கலை ஆத்தா, வேகமாக உள்ளே போ(ஓடி)னார்கள் நான் பின்னாடியே போனேன் முதலில் உள்ள ஹாலைக் கடந்து அடுத்த கட்டுக்குள் கூட்டி போனார்கள், உள்ளே... நுழையவே முடியாம கூட்டம்! எல்லாரும் விலகிக் கொண்டு ஆத்தாவுக்கு இடம் கொடுக்க ,யாரோ என்னை அணச்சு பிடிச்சுகிட்டாங்க,உள்ளே போன ஆத்தா…..

"கதறிய கதறல்..." அங்கே….

என் அப்பச்சி அழகாக அமைதியாக புன்னகை மாறாமல் மல்லாந்து படுத்து மீளாத்தூக்கத்தில் இருந்தார்கள்.

“அப்படி அன்று என் கனவுகளை எல்லாம் தன்னோடு எடுத்து சென்ற என் அப்பச்சியை இன்று வரை என்னால் மறக்க முடியவில்லை”.

முற்றும்.
-மீனாமுத்து

அப்பச்சி... 9

2010-11-10T05:01:00.000-08:00

தைப்பிங்கில் அப்பச்சியை எல்லாருக்கும் நல்லாத் தெரியுமாம்!ரெம்ப நல்லவுகன்னு எல்லாரும் சொல்லுவாங்களாம்.அங்கே கிட்டங்கி இருக்கு அங்கதான் அப்பச்சி மணிலெண்டிங் பண்ணிக்கிட்டுருக்காங்க…..
'தைப்பிங்' ரொம்ப அழகான ஊராம்!..

அங்க பார்க்கவேண்டியது நெறய்ய இருக்காம்! முக்கியமா லேக் காடன்! நடுவில லேக் அதை சுத்தி பெரிய பூங்கா இருக்காம்! பச்சை பசேல்னு பாக்கறதுக்கு அழகா இருக்குமாம்!.

அப்புறம்' பூமலை'ன்னு ஒரு மலை இருக்காம் பேரு மாதிரியே அதுவும் அழகா இருக்குமாம்! மேலே முருகன் கோயில் எல்லாம் இருக்காம்!மலைக்கு போறதுன்னா ஜீப்பிலதான் போகணுமாம்! அங்க மலை அடிவாரத்தில அதுக்காகவே ஜீப் நாலஞ்சு இருக்குமாம்!.ஜீப்ல போறதுக்கு டிக்கெட் வாங்கணும். வாங்கி கிட்டு அதில போனா அவங்களை மேலே கூட்டிபோயி இறக்கி விட்டுட்டு அங்க ஏற்கனவே சுத்தி பார்த்துட்டு காத்திருக்கவங்களை ஏத்திகிட்டு கீழே வருமாம். அப்புறமா நாமலும் அதேபோல வர ஜீப்ல கீழ வரணுமாம்!

இப்படி காலைல பத்து மணியில இருந்து சாயந்தரம் அஞ்சு மணி வரைக்கும்தான் ஜீப் மேலயும் கீழயுமா போய் போயி வந்துகிட்டு இருக்குமாம்.அதுக்கப்புறம் அடுத்த நாள்தானாம்!. ராத்திரிக்கு ஜீப் எதுவும் போகாதாம்! மழை பெய்யுற நேரத்துல பாதுகாப்பா இருக்குறதுக்காக யாரையுமே கூட்டி போக மாட்டாங்களாம்.

பூமலைக்கு சுத்திப்பாக்க வரவங்க அங்க தங்கிட்டு வரலாம்னு நெனைச்சாலும் மேலேயே நல்ல நல்ல ஹோட்டல்கள் எல்லாம் இருக்காம் வேணுமின்னா தங்கிட்டும் வரலாமாம் லீவு சமயத்துல முன்னாடியே புக் பண்ணிக்கலாமாம்.இதெல்லாத்தையும் அந்த அண்ணனும்,அம்மானும் மாத்தி மாத்தி சொல்லிகிட்டே வந்தாங்க!

கேக்க கேக்க அதிசயமா இருந்துச்சு!தைப்பிங் போன உடனே அங்கே எல்லாம் கூட்டி போகச் சொல்லி அப்பச்சிகிட்டே கேக்கணும்.

அந்தக்கடை எங்க பெரியத்தா வீட்டுக்கடை அதை பெரியப்பச்சி இறந்தபிறகு அப்பச்சிதான் அத்தனையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள்தான் (ரப்பர்)தோட்டங்கள், வரவு செலவு எல்லாம் பார்த்து வந்தார்கள்,அப்பச்சிக்கு உதவியாக இரண்டு கணக்குப் பிள்ளைகளும் இருந்தார்கள்.இவர்கள் எல்லோருக்கும் சமயல் செய்யறதுக்குன்னு ஒரு அண்ணன், அவரும் ஊரில் இருந்து வந்தவர்தான்.

அப்பச்சி எல்லோரிடமும் மிகவும் அன்பாக பிரியமாக இருப்பாங்களாம். அடிக்கடி சிங்கப்பூர்,ஜோஹுர்,மூவார், மலாக்கா, சிரம்பான், கோலாலம்பூர், தாப்பா, ஈப்போ,என எல்லா ஊரிலிருந்தும் பினாங்கிற்கு வேலையாக போறவங்கள்ளாம் வழியில இருக்க தைப்பிங் வந்து கிட்டங்கியில் ராத்திரி தங்கியிருந்துட்டு மறுநா போவாங்களாம்.

அதுபோல பினாங்கு,சுங்குரும்பை,கூலிம்,அலோர்ஸ்டார் என இந்தபக்கம் இருந்து கோலாலம்பூருக்கு வேலையாக வாரவங்களும் தைப்பிங் வந்து தங்கிட்டு போவாங்களாம்!.

அப்படி வர்ற விருந்தாளிகள் எல்லோருக்கும் என்னென்ன தேவைப்படும்னு தெரிஞ்சு அவங்களை பூமலைக்கு கூட்டிகிட்டு போறதுக்கான ஏற்பாடுகள் எல்லாம் செஞ்சு இன்னம் மத்த எடங்களையும் சுத்திகாமிச்சு அனுப்பி வைப்பாங்களாம்! இப்படி அங்கு வாரவங்களூக்கு எந்த ஒரு குறைவும் வைக்காமல் பாத்து பாத்து செய்வாங்களாம் அப்பச்சி!.

அங்க உள்ள சமையல்கார அண்ணனுக்கு அப்பச்சி மேல் அவ்வளவு பிரியமாம் எங்கசெட்டியார் எங்கசெட்டியார் என்று எந்த நேரமும் அவர்களுக்கு வேண்டியதை செய்து கொடுத்து வருகிறவர்களுக்கு அப்பச்சி என்ன செய்யச் சொன்னாலும் முகம் சுளிக்காமல் செய்து கொடுப்பாராம்.

அப்பச்சிக்கேத்த சமையல்காரர்! கணக்குப் பிள்ளைகளும் சொல்லவே வேண்டாம் அப்பச்சிமேல் அவர்களுக்கும் அப்படியொரு பிரியமாம், அங்குள்ள சீனர்களும் கூட அப்பச்சியை பார்த்தால் அத்தனை மரியாதையோடும் அன்போடும் நடந்து கொள்வாங்களாம் அது எப்படி!? அப்பச்சி எப்போதும் எல்லார்கிட்டயும் புன்சிரிப்போடயும் பிரியத்தோடயும் குரல்ல கனிவோடயும் இருக்குறதாலயோ!?

அந்த நல்ல அப்பச்சியை இதோ இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் பார்க்கப்போறோம்!. அப்பச்சி என்னைப் பாத்தவுடனே எங்கிட்டே என்ன பேசுவாங்க? என்ன கேப்பாங்க? எப்டி இருப்பாங்க? அண்ணனிடம் கேட்கலாம் என்று திரும்பி அவங்களைப் பார்த்து ‘இதுதான் தைப்பிங்கா..?’

நான் கேட்டது கேட்டுச்சோ என்னவோ தெரியலை யாருமே ஒண்ணுமே சொல்லலை காடி வேகமாக அடுத்த ரோடில் திரும்பிச்சு அங்க ..

அப்பச்சி 8

2010-11-01T06:34:00.000-07:00

வழி பூரா அண்ணன் சிரிக்க சிரிக்க ஏதேதோ பேசிக்கிட்டே வந்தாங்க ஆத்தா எதுக்குமே சரியாப் பேசலை. அவுக கேட்டதுக்கு மட்டும் என்னமோ சொல்லிக் கிட்டிருந்தாங்க...

அம்மானும், அண்ணனும் என்கிட்டேயும் நடு நடுவே படிக்கிறதப் பத்தியெல்லாம் கேட்டாக எனக்குப் புடிக்கவேயில்லை பள்ளிக்கூடம்னாலே கொண்டை போட்டுக்குணு இருக்குற அந்த ஒண்ணாப்பு வாத்தியார்! (எல்லாரும் அப்படித்தான் சொல்லுவாங்க நாங்க யாருமே அவரு பேர சொல்றதில்ல)அவரோட நெனப்புத்தான் வரும் அவரைக் கண்டாலே (நினைத்தாலே)பயம். அத மறந்துட்டு இருக்கும் போது இவங்க ஏன் அதயே கேக்குறாங்கன்னு மனசுக்குள்ள தோணுச்சு! என்னமோ பதில் சொன்னேன்.

'அவுக சும்மாதானே இருக்காக ரெம்ப ஒண்ணு
மில்லையே'?ஆத்தா கேக்கும் போதே தொண்டை அடச்ச மாதிரி பேசுனாங்க, திரும்ப திரும்ப அப்பச்சிய பத்தியே கேட்டுக் கிட்டு இருந்தாங்க. எதுக்குன்னு தெரியலை ஆனா எனக்கு கஷ்டமா இருந்திச்சு.

அம்மான் சொன்னாங்க 'ஐத்தான்(அப்பச்சியை அப்படித்தான் அம்மான் கூப்பிடுவார்கள்) ஏங்கிட்டகூட முந்தாநாள் சொன்னாக ஒங்களைக் கூட்டப்போறேன்னு, அப்பறந்தான் உடம்பு சரியில்லைன்னு டாக்டர் கிட்டே போயி காட்டிகிட்டு வருவோம்னு போயிருக்காக அவரு கிட்ட இந்த மாதிரி மனைவியும் மகளும் நாளைக்கு மறுநா ஊரிலிருந்து வாராங்க நான் பினாங்கு போயி கூட்டிவரணும் நாளைக்கி சாயந்திரம் போரதா இருக்கேன்னு சொல்லியிருக்காக அவரு இதோடு நீங்க போக வேண்டாம்னு சொன்னாராம் அதுக்கப்புறம் தான் நேத்து ஏங்கிட்ட விவரத்தைச் சொல்லிக் கேட்டாக போய்ட்டு வரமுடியுமான்னு சரின்னு நேத்து சாயந்தரம் பொறப்பட்டு வந்தேன், வேற பயப்படுற மாதிரி ஏதும் இல்லை’ன்னு சொன்னாலும் ஆத்தா வருத்தமாத்தான் இருந்தாங்க, ஆத்தாவை பாக்க பாக்க பாவமா இருந்துச்சு நேத்தெல்லாம் எப்படி சந்தோஷமா இருந்தாங்க.

வழியில் ஓரு இடத்தில் அண்ணன் காடியை நிறுத்த சொன்னாங்க அங்க ஒரு ஹோட்டல்(ரெஸ்டாரண்ட்) இருந்துச்சு, 'இன்னும் ஒண்ணரை மணி நேரமாகும் தைப்பிங் போறதுக்கு அதுவரை எவ்வளவு நேரம் சாப்பிடாம இருக்குறது இங்கே பலகாரம்(டிபன்) சாப்பிட்டுட்டு போகலாம் இதுவும் சின்னபுள்ள என்னேரத்துக்கு சாப்பிடாம இருக்கும் வாங்க”ன்னு கூப்பிட்டாங்க, ஆத்தாவோ 'எனக்கு ஒண்ணும் வேண்டாம்'னு ஏங்கிட்டே ‘நீ போயி சாப்பிட்டுட்டுவா’ன்னு சொல்லிட்டு அண்ணங்கிட்ட 'இவளக் கூட்டி போயி நீங்களும் சாப்பிட்டு வாங்க நா காருக்குள்ளேயே இருக்கேன்’னு சொல்லிட்டாங்க.

அண்ணன் விடல்லை இல்ல நீங்களும் வாங்க வேணும்கிறத கொஞ்சம் சாப்பிட்டுக் கெளம்பலாம்ன்னு மறுபடியும் கூப்பிட்டாங்க ஆத்தா வேண்டவே வேண்டாம்பனுட்டாங்க, சரி சாப்பிடாட்டா‘கோப்பி’யாவது சாப்ப்பிடலாம் வாங்கன்னாங்க, "கோப்பியா"?! (அப்பறந்தான் தெரிஞ்சுச்சு காப்பியத்தான் அப்படி சொன்னாங்கன்னு! அதே மாதிரிதான் வர வழியில எங்களை முந்திகிட்டு போன லாரியை காட்டி சொன்னாங்க இந்த ‘லோ’ரி க்காரனைப் பாருங்க எப்படிப் போறான் அப்படீன்னு எல்லாத்தயும் திருப்பி சொல்றாங்க அதிசயமா இருந்துச்சு!)எனக்கு பாத்ரூம் போகணும்னு ஆத்தாகிட்டே சொன்னேன் சரி வான்னு அவங்களும் ஏங்கூட எறங்கி வந்துட்டாங்க.

உள்ளே போனோம்,அங்க இருந்தவங்க எல்லாருமே சீனர்கள்தான்! எனக்கு அவங்கள.. அவங்க பேசுனத எல்லாம் பாக்க பாக்க வேடிக்கையா இருந்துச்சு!அண்ணன் அவங்ககிட்ட என்னவோ சொன்னாங்க எனக்கு ஒண்ணூமே புரியலே அப்புறம் நா மட்டும்தான் சாப்பிட்டேன்.அவங்கள்ளாம் ‘காப்பி….. இல்லல்ல…கோப்பி சாப்பிட்டாங்க!.

‘ம்ம்.. பிராக்குப் பாக்காம சாப்பிடு சீக்கிரமா போகணும்ல’ அவசரப் படுத்தினாங்க ஆத்தா, 'ஆமாத்தா சீக்கிரம் சாப்பிட்டு வா நேரமாச்சுல்ல' அம்மானும் சொன்னாங்க அவசர அவசரமா சாப்பிட்டு முடிச்சேன்.

'என்ன தண்ணி சாப்பிடுறே?'ன்னாங்க,மொதல்லயே குடுச்சுட்டேன்னேன் 'அது இல்ல ஜூஸ் ஏதாவது குடிக்கிறியா?'ன்னு கேட்டாங்க! அவங்க எல்லாத்தையும் தண்ணின்னுதான் சொல்வாங்களாம்!.

எல்லாரும் திரும்ப காடியில் ஏறி புறப்பட்டோம் அதுவரை ஒருத்தர் மாத்தி ஒருத்தர் பேசிக் கொண்டே வந்தவங்க அதுக்கப்புறம் யாருமே பேசல்ல எல்லாரும் பேசாம இருந்தாங்க.நா வெளியில வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டே வந்தேன் போறவழியெல்லாம் மரங்களுக்கு நடுவில நடுவில வீடு! அந்த வீடெல்லாம் தரையில இல்லாம நாக்காலி மாதிரி எல்லாப் பக்கமும் கால் காலா இருக்கு அதுக்கு மேல வீடு! வீட்டச் சுத்தி பூச்செடி தெரிஞ்சுச்சு!

'இதென்ன வீடெல்லாம் இப்படி இருக்கு'னேன் 'இது"பலகைவீடு" மலாய்க்காரங்க வீடு இங்கல்லாம் இப்படித்தான் இருக்கும்'ன்னாங்க! எனக்கு அந்த வீடுகளை ரெம்ப புடிச்சுது பாக்குறதுக்கு அழகா இருந்துச்சு!.

நான் எப்ப தூங்கினேன்னு தெரியல நல்லா தூங்கிட்டேன் திடீர்னு ஆத்தா எழுப்பினாங்க 'எந்திரி தைப்பிங் வந்திருச்சாம் இன்னம் கொஞ்ச நேரத்தில போயிருவோம்ன்னாங்க' எனக்கு ஒரே ஆவலா இருந்துச்சு ‘தைப்பிங் வந்துருச்சா!’ கேட்டுகிட்டே ரெடியா எந்திருச்சு உக்காந்துட்டு வெளியில பார்த்தேன்.

இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில அப்பச்சிய பாத்துருவோம்!னு நெனக்கிறபோதே பரபரப்பா இருந்துச்சு! அதோடு அப்பச்சிக்கு சீக்கிரமா உடம்புக்கு தேவலையாகிரணும் கடவுளே அப்படீன்னு நெனச்சுக்கிட்டே ஆத்தாவை பாத்தேன், ஆத்தாவும் என்னப் போலதான் வேண்டிக்கிட்டு இருந்திருப்பாங்க போல தோணுச்சு ஏன்னா ஆத்தா கண்ணை மூடிக்கிட்டு இருந்தாங்க திரும்பவும் வெளியில் பார்த்தேன் இதுதான் தைப்பிங்கா! காடி ஊருக்குள்ள நுழைஞ்சுது...

அப்பச்சி... 7

2010-10-19T04:52:00.000-07:00

அப்போ...? இங்கேயிருந்து அக்கரை போவதற்கே அரை மணி நேரமாகும்அதுக்கப்புறம் அங்கேயிருந்து ரெண்டரை மணி நேரம் என்றால் மூணு மணிநேரத்துக்குமேல ஆகுமே '?ஆத்தா குரல் என்னமோ மாதிரி..

(என் கவனம் பூராவும் காடி ஃபெரியுனுள் நுழைவதை வேடிக்கை பார்க்க திரும்பியது)ஃபெரிக்குள்ளே ரெண்டு மூணு பேரு நடுவுல நின்னுகிட்டு (உள் நுழையும்) கார் எல்லாத்தையும் ரோடுக்கு நடுவுல போலீஸ்காரர் ஒருத்தர் நின்னுகிட்டு கார் பஸ் எல்லாம் கையை காட்டி காட்டி போக சொல்வாரே அது மாதிரி நடுவில நின்னுகிட்டு கையை ஆட்டி ஆட்டி இடது பக்கமும் வலது பக்கமுமா வரச்சொல்லிட்டு அப்பறம் விலகிக்கிட்டு நடுவிலயும் மூணு வரிசையா நிறுத்தச் சொன்னாங்க!. என்னதுது! நம்ம மட்டும் போகாம காடியையும் சேத்து உள்ள ஏத்த முடியுமா அட!! ஒண்ணு ரெண்டுல்லே நெறையக்காடி மோட்டார்பைக்கெல்லாம் ஏத்தறாங்களே அதுவே பெரிய அதிசயமா இருந்துச்சு என்னால நம்பவே முடியலை ஊருக்கு போயி எல்லாருகிட்டயும் சொல்லணும்!!!

எங்க காடிக்குப் பின்னாடி ரெண்டு காடி மட்டும் உள்ள விட்டாங்க அதுக்கப்புறம் பெரிய் … .ய இரும்பு சங்கிலிய குறுக்கே போட்டு கட்டி அதுக்கப்புறமா மோட்டார்பைக், சைக்கிள் எல்லாம் உள்ள விட்டாங்க!
எல்லாம் வந்து நின்னதுக்கப்புறம், உள்ள வரும்போது ‘டொம் டொம்’மென்று சத்தம் வந்துச்சே.. அதான் காடியெல்லாம் உள்ள வரதுக்கு போட்டிருந்த(ஃபெரியையும் கரையையும் இணைத்திருந்த) இரும்பு ' பலகை'. அது மேல ஏறித்தான் காடிகள் எல்லாம் வந்துச்சு அந்த இரும்பு பலகையை அப்படியே மேலே தூக்கியவுடன்...

ஃபெரியில மடிச்சு இருந்த இரும்பு கதவை விரித்து பாதையை அடச்சு கனமான இரும்பு கொக்கியை போட்டுட்டாங்க!பாதையை அடைச்ச ஒடனே அங்க காருக்குள்ள இருந்த எல்லாரும் கீழ இறங்கி அந்த கதவுகிட்டே போயி நிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க!

எங்க காடி உள்ளுக்குள்ளே வந்து நின்னதும் அண்ணனும் அம்மானும் எங்க கிட்டே சொன்னாங்க ' காருக்குள்ளேயே காமணி நேரம் அரமணி நேரம் இருக்குறது செரமம் அதனாலே கீழ எறங்கி நிக்கிறதுன்னா நில்லுங்க 'ன்னு இப்ப எல்லாரையும் பார்த்ததும் நானும் ஒடனே எறங்கிட்டேன். அதனாலதான் என்னால எல்லாத்தையும் பார்க்க முடிஞ்சுச்சு! ஆத்தாதான் நான் எறங்கலை காருக்குள்ளேயே இருக்கிறேன்னுட்டாங்களே.

ஃபெரி மெதுவாக புறப்பட்டுருச்சு, அண்ணனும் ‘வா வா அங்க முன்னாடிப் போய் நின்னு பாக்கலாம் என்று கையை பிடித்து முன் பக்கம் கூட்டி போனார்கள் எனக்கு பயம் ,ஃபெரியின் சத்தம் காது அடைச்சுச்சு, முன்னாடி போனா காத்து! அள்ளிக்கிட்டு போச்சு! பக்கத்தில் போனதும் ஒரே சாரல்! "இந்த பக்கம் கொஞ்சம் தள்ளி நின்னுக்க சாரல் மேல படாது " நான் அசையவே இல்லை எனக்குத்தான் இந்த மாதிரி சாரலில் தலையை நீட்டி முகம்பூரா சிலு சிலுன்னு சாரல் பட்டு நனையறது ரொம்ம்ப புடிக்குமே! அப்படியே நின்னுகிட்டு எல்லாத்தையும் பாத்துக்கிட்டேயிருந்தேன்! சந்தோஷமா இருந்துச்சு!

தூரத்தில கப்பல் ஒண்ணு நின்னுகிட்டு இருந்துச்சு! அதான் நாங்க வந்த கப்பலோ ? அதுக்கு அந்தப் பக்கம் ஒண்ணு அதை விட கொஞ்சம் சின்ன கப்பல் , அங்கங்கே குட்டி குட்டியாக நெறய படகுகள்! அப்பறம் நடு நடுவில அங்கொண்ணும் இங்கொண்ணுமாக என்னவோ கறுப்பா இரும்பு கோபுரமாட்டம் கடல்ல மெதந்து கிட்டு இருந்துச்சு! ' அந்தா அங்க மெதந்துகிட்டு இருக்கே அது என்ன' ன்னு கேட்டேன் ' அதுவா அது மிதக்குற இடத்துல தண்ணி ஆழமில்லாம இருக்கும் அத பாத்துட்டு அந்தபக்கம் கப்பல் படகு இதெல்லாம் போகாது அந்த அடையாளத்துக்காக த்தான் அது இருக்கு ' அப்படின்னு சொல்லிட்டு 'சரி 'வா'த்தா கரை வரப்போகுது போய் காடியில ஏறி ரெடியா இருக்கணும்ல வா 'ன்னு.. கூப்பிட்டாங்க.எனக்கோ போக மனசே இல்ல என்னை நிக்கவிடாம கூட்டிகிட்டு போயிட்டாங்க.. திரும்ப காடிக்குள்ள ஏறினோம் எங்களைப் போலவே மத்த காடியில இருந்து எறங்கி நின்னவங்களும் வந்து அவங்கவங்க காடியில உக்காந்து எல்லாரும் புறப்பட ரெடியாக காடிய ஸ்டாட் பண்ணி வச்சுகிட்டு இருந்தாங்க...

வேகமா போயிகிட்டுருந்த ஃபெரி மெதுவா போயி கரைய அணைஞ்சு எல்லாரும் புறப்பட ரெடியாகி மோட்டர்பைக்கை ஸ்டாட் செய்ய ‘ட்ர்று ட்ர்று’ன்னு எல்லாம் சேந்து சர்...ரியான சத்தம் , பினாங்கில உள்ளது போல இங்கயும் ஃபெரி கரைய தொட்டதும் ஃபெரியில் உள்ள கதவில் மாட்டியிருந்த பெரிய கொக்கியை எடுத்து விட்டு மெதுவாக கதவை மடிச்சு மடிச்சு! திறந்தாங்க, அப்புறம் அங்க இருந்த மாதிரியே இங்கயும் இரும்புப் பலகை! மேல இருந்து அந்த இரும்பு பலகை மெது மெதுவா கீழே இறங்கிச்சு! அதை கரைக்கும் ஃபெரிக்கும் நடுவுல பாதை மாதிரி போட்டுட்டாங்க!

இப்போ கரையில இருந்து ரெண்டு மூணு ஆளுங்க உள்ள வந்தாங்க. வந்து நடுவில உள்ள காடிகளை முதல்ல வெளியில ஒவ்வொண்ணா போகச் சொன்னாங்க. எங்க காடிய நடுவரிசையில நிறுத்தி இருந்ததால நாங்க ஃபெரியை விட்டு சீக்கிரமா வந்துட்டோம்!,இங்கயும் பினாங்குல இருந்த மாதிரியே இமிகிரேஷன்! அதை முடிச்சுகிட்டு அங்கருந்து வெளியில வந்தோம், இந்த ஊர் பேரு என்னன்னு கேட்டதுக்கு ' பட்டர் வொர்த் 'ன்னாங்க அம்மான்.

அங்கருந்து புறப்படுவதற்கு முன் ஆத்தாகிட்ட " காலையில இருந்து ஒண்ணுமே சாப்பிடலையே பினாங்கில் கேட்டதுக்கு பசிக்கலை அப்புறம் பாக்கலாம்னீங்க இப்ப இங்கு ஏதாவது சாப்பிடுறியளா?" என்று அண்ணன் கேட்டாங்க ' ஆத்தாவோ இல்ல ஒண்ணும் வேண்டாம் போயிரலாம்’னு சொல்லிட்டாங்க

அப்பச்சி... 6

2010-10-04T05:48:00.000-07:00

அப்பத்தான் அங்கு வந்த ஒருத்தர் ஆத்தாவை பாத்து " ஆ.. ச்சி..." அப்படின்னு சத்தமா கூப்பிட்டு கிட்டு ஆத்தாகிட்ட ஏதோ சொல்ல வேகமா வந்தவரை அங்கிருந்தவங்க அவசரமா ஓடிவந்து'அண்ணே அண்ணே இருங்க இங்க வாங்க' ன்னு அவர் கையை பிடிச்சு இழுத்து கூட்டிகிட்டு போக நானும் ஆத்தாவும் ஒண்ணும் விளங்காம பார்த்துக் கிட்டிருக்க'
சரி சரி நேரமாகுது வாங்க சொணங்காம புறப்படலாம்னு அம்மான் சொல்ல அங்கேருந்து எல்லாரும் புறப்பட ..

ஆத்தாவுக்கு என்னது …ஏதோ சொல்லவந்தவுகள சொல்ல விடாமே கூட்டி போயிட்டாங்களே அப்படின்னுசந்தேகம் வந்துருச்சு. 'ரெம்ப முடியலையா? லேசா முடியலைன்னா அதுக்காக வராம இருக்கமாட்டாக பயப்படற மாதிரி ஒன்னுமில்லையே?' ன்னு அம்மானிடம் கேக்கும்போது ஆத்தாவின் குரல் தொண்டை கட்டிய மாதிரி இருந்துச்சு. அம்மான் உடனே ' அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லே ஒங்களுக்குத்தான் தெரியுமே ஐத்தான்(மைத்துனர்)லேசா ஒன்னுன்னாலும் ஜாக்ரதையா இருப்பாங்கள்ள ? அதனாலதான் வரல்ல, வேறொன்னுமில்ல' அப்டீன்னு சொல்லி சிரிச்சாங்க.

ஆனாலும் ஆத்தாவுக்கு கவலையா இருந்துருக்கும்னு நெனைக்கிறேன் நேத்து இருந்த மாதிரி இல்லை என்னமோ போல இருந்தாங்க.எனக்கும் கஷ்டமா இருந்துச்சு.பேசிக்கிட்டே எல்லோரும் கார் நிக்கிற இடத்துக்கு வந்துட்டோம்.

அப்பச்சிய இன்னும் பாக்கலையேங்கறது இருந்தாலும் அதுக்கும்மேல அங்குள்ளவங்களையும் அந்த இடங்களையும் அவங்க பேசுவதையும் பார்க்க பார்க்க அதிலேயே மூழ்கிட்டேன்! காருக்கு பக்கத்துல வந்ததும் எங்களோட பெட்டிகளை எல்லாம் தூக்கி வந்த ஆட்களிடம் அண்ணன் சொன்னாங்க ' ரெண்டு காடி இருக்கு, பொட்டிகள ரெண்டுலையுமா சரி பண்ணி ஏத்துங்கப்பா' ன்னு , 'காடியா ?என்னது காடி?!' ன்னு கேட்ட என்கிட்ட 'காரு' தான் இங்கேயெல்லாம் அப்படித்தான் சொல்லுவோம் மலாய் மொழியில காடின்னு சொல்லுறது' அப்ப்டின்னாங்க ஒ…….! காருதான் ' காடி'யா இனிமே நானும் காடின்னுதான் சொல்லனும்னு நினைச்சுக்கிட்டேன்!.

அந்த ரெண்டு காரையும் ஓட்டிய டிரைவர்கள் அட! இவங்க என்ன அந்த சீனாக்காரங்க மாதிரியே இல்லை வேற மாதிரி இருக்காங்க?! அதே சப்பைமூக்கு ஆனா செவப்பில்லே ஆத்தா சொல்வாங்களே செகப்புமில்லாம கருப்புமில்லாம இருந்தா ' மா நெறம்'ன்னு அந்த மாதிரி! கண்ணும் வேறமாதிரி ஒடனே கேக்காம இருக்க முடியலை மெதுவா கேட்டேன் 'இவங்களும் சீனாக்காரங்கதானா ?' அண்ணனுக்கு கேட்டுருச்சு'என்ன..?என்ன கேக்குதுன்னாங்க' ஆத்தா சொன்னாங்க ' ஒன்னுமில்லே காரோட்டறவங்க சீனர்களான்னு கேக்குறா' அம்மான் சொன்னாங்க 'இல்லெல்லை இவங்க இந்த நாட்டுக்காரங்க மலாய்க்காரங்க அப்டின்னாங்க'! எல்லாமே அதிசயம்
எனக்கு!.

அதுக்கப்புறம் நானு ,ஆத்தா, அம்மான்,அண்ணன் ஒரு காடியிலும் மத்தவங்க இன்னொரு காடியிலும் ஏறிக்கிட்டு அங்கருந்து புறப்பட்டோம் ,கொஞ்ச நேரத்தில மொதல்ல அங்க போட்ல வந்து எறங்கினோமே ஹார்பர்,
அது மாதிரியே இங்கயும் இன்னொரு இடத்துக்கு வந்துட்டோம்! அங்கே எங்களுக்கு முன்னாலேயே வரிசை வரிசையா நிறையக் காடி(கார்) நின்னுகிட்டு இருந்துச்சு! எங்க காடியையும் அந்த வரிசையில் போய் நிறுத்தினார் எங்கள் டிரைவர்.

காருக்குள்ள காத்திருக்கும் போது அம்மான் சொன்னாங்க 'அந்தா தண்ணிக்குள்ள மஞ்சக்கலர்ல நிக்குதே?அதுதான் 'ஃபெரி அதில தான்
நாம அக்கரைக்குப் போயி அதுக்கப்புறம் தான் தைப்பிங் போகணும்
ஃபெரி அக்கரைக்குப் போக அரைமணி நேரமாகும்னு சொன்னாங்க!அக்கரையா ? அப்படீன்னா மறுபடியும் கப்பலா ?!

அரை மணி நேரத்திற்குமேல காத்திருந்தோம் , " ஃபெரி வந்துருச்சு! போலருக்கு நல்ல வேளை சீக்கிரம் வந்துருச்சு"ன்னு அம்மான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது எங்களுக்கு எதித்தாப்பில வரிசை வரிசையா ஃபெரிக்குள்ளயிருந்து காடிகள் வருது! ஒவ்வொரு காடி வரும் போதும் டமார் டமார்ன்னு சத்தம்! 'என்னாத்தா இப்படி சத்தம் கேக்குது' ன்னேன் அதுக்கு 'ஃபெரிக்குள்ளேயிருந்து காடிகள் வரும்போது அங்க போட்டுருக்க இரும்பு பலகையில் ஏறி ஏறி வாரதாலே அந்த சத்தம் வருது" ன்னாங்க.

எல்லாக் காடிகளும் போயி அதுக்கடுத்து சர் சர்ன்னு உள்ளேயிருந்து 'மோட்டர்பைக்' குகள்!நிறைய வந்துச்சு! எல்லாம் போனதுக்கப்புறம் எங்களுக்கு முன்னடி நின்னுகிட்டிருந்த காடிகள் மெதுவாக நகர ..
எங்க காடியும் அதுக்குப் பின்னாலே 'ஃபெரி'க்குள்ள போக..

ஆத்தா கேட்டாங்க 'அக்கரையில இருந்து எவ்வளவு நேரமாகும் தைப்பிங் போய்ச்சேர?' ன்னு அதுக்கு அண்ணன் 'அங்கருந்து ரெண்ட்ரை மணி நேரமாகும்' ன்னாங்க .

அப்பச்சி... 5

2010-09-22T02:10:00.000-07:00

நாங்க போன போட் சின்னதா வெயில் படாம இருக்க மேல மூடியிருந்துச்சு, உள்ளே எதிர் எதிரே பெஞ்ச் மாதிரி போட்டிருந்துச்சு. அதில் நானும் ஆத்தாவும் ஒரு பக்கமும், எதித்தாப்ல அந்த அண்ணனும் கூடவந்த ரெண்டு இமிகிரேஷன் ஆஃபீஸர்களும் உக்காந்திருந்தாங்க...

காலையில் கப்பலில் மொத தடவையா இவங்களையெல்லாம் பாத்தவுடன் என்ன இப்படி இருக்காங்க! மூக்கெல்லாம் சப்பையா கண்ணெல்லாம் சின்..னதா அவ்வளோ செகப்பா! அப்ப எனக்கு வந்த சந்தேகத்த இப்ப ஆத்தாகிட்டே கேட்டேன் 'இவுகள்ளாம் சீனாக்காரங்க இப்படித்தான் இருப்பாகளாம் முந்தியே அப்பச்சி சொல்லியிருக்காக 'ன்னு ஆத்தா சொன்னாங்க. நான் அதிசயமா அவங்களையே பாத்துக்கிட்டிருந்தேன்.
இதோ.. இங்கேயும் எனக்கு இடது பக்கத்தில வெளியில் நின்னுகிட்டு பார்க்கிறதுக்கு அவங்க மாதிரியே ஒரு ஆள் 'போட்' ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார்! ஓ..இவ..ரும் சீனாக்காரர்தான்! ஆனா பாத்தா எல்லாரும்(கண்ணு மூக்கு) ஒரே மாதிரி இருக்காங்க யாருன்னு எப்படி கண்டு பிடிக்கிறது! எனக்கு ஒண்ணும் புரியலை அதிசயமா இருந்துச்சு!

வேகமா போய்க்கிட்டு இருந்த போட் இப்போ மெதுவா போக ஆரம்பிச்சுருச்சு என்னன்னு பாத்தா...கரை கிட்டத்தில வந்துருச்சு! எனக்கு பர பரன்னு இருந்துச்சு. 'போட் 'டும் மெது மெதுவா கரையை தொட்டது, ஓட்டிக் கொண்டிருந்த அந்த ஆள் போட்' டில இருந்த பெரீய்ய்ய குண்டு கயிறை, இந்த மாதிரி இவ்வளவு பெரிய கயிற இதுக்கு முன்னாடி பார்ததேயில்லை! எடுத்து கரைமேல் தூக்கிப் போட்டார் அப்போ அங்கே நின்னுகிட்டு இருந்த ஆள்.. (அட! இவரும் சப்பை மூக்கு சின்ன கண்ணு! அவரைப்போலவே!!) அதை எடுத்து அங்கருந்த கருப்பா குட்டையா ஏதோ தூண் போல இருந்ததில் மாட்டி விட்டார்.

அதுக்கப்புறம் தான் எங்களை ஒவ்வொருத்தரா இறக்கி விட்டாங்க இப்பவும் அதே பயம்! ஆடிக்கிட்டு இருக்குற போட்ல இருந்து எப்படி தண்ணிக்குள்ள விழாம எறங்கப் போறோம்னு , அங்கருந்து இறங்கும் போதும் அத விட்டு நடந்து வரும் போதும் எனக்கு லேசா தலை கிறு கிறுன்னு சுத்திக்கிட்டு வந்துச்சு 'ஆத்தா.. தலை சுத்துது' ன்னேன் ஆத்தாவும்'இந்தாத்தான் வந்துட்டம்ல அவ்வளவுதான் சத்த பொறுத்துக்க ' ன்னு சொல்லி என் கையை புடிச்சு இழுத்துகிட்டு எங்களை கூட்டிகிட்டு போனவங்க பின்னாடியே போயி அங்கருந்து கொஞ்ச தூரம் நடந்து எல்லாரும் வெளியில வந்தோம்.

அங்க நெறைய்..ய பேர் வந்திருந்தாங்க! என்னோட அம்மான்(அத்தையின் கணவர்), அப்புறம் ஒன்றுவிட்ட சித்தப்பா ,பங்காளிவீட்டு அய்யா இன்னும் மத்தவங்களும்.. அவங்களை எனக்குத் தெரியலை இப்படி நிறைய எங்களுக்காக காத்திருந்தாங்க! ஆனா அப்பச்சிய மட்..டும் காணும்..?

அங்கருந்தவங்க எல்லாரும் ஆத்தாவை பார்த்ததும் 'வாங்க வாங்க எப்படி பிரயாணம் எல்லாம் எப்படி சௌகரியமாக இருந்ததா?'ன்னு கேட்டுட்டு 'வாங்காத்தா எப்படி இருக்கீய ? அப்டின்னு என்கிட்ட கேட்டுகிட்டு இருக்கையில ஆத்தாவும் அவங்கள்ள ஒருத்தர் கிட்ட 'ஏன் அவுக வரலை? வராம இருக்க மாட்டாகளே! எனக்கு எழுதுன கடுதாசையில கூட மொதநாளே பினாங்குக்கு வந்தர்ரேன்னு எழுதியிருந்தாக, இங்க நிக்கிறாகன்னு இருந்தேன் இங்கயும் இல்ல அவுக தைப்பிங்க்ல இருந்தே வல்லையா 'ன்னு கேட்டதுக்கு அம்மான் (மாமா அத்தையின் கணவர்) சொன்னாங்க 'வாரதாத்தான் இருந்தாக நேத்து காலயில லேசா உடம்பு சரியா இல்லை, சரி நா இவ்வளவு தூரம் போயி அப்பறம் அவங்களை கூட்டிகிட்டு தைப்பிங்குக்கு உடனே திரும்பனும் அலைச்சலா இருக்கும் அதனால நீங்களும் பினாங்குல அந்த தம்பியுமா போயி கூட்டிக் கிட்டு வந்துருங்கன்னு அனுப்பிச்சாங்க அதனாலதான் நாங்க வந்தோம் 'ன்னு சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது..

அப்பச்சி... 4

2010-09-09T06:01:00.000-07:00

ரூம் கதவைத் தட்டும் சத்தம் கேட்டு ஆத்தா… யாரோ கூப்பிடுகிறாங்க கதவத் தெறக்கவா..? கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே ஆத்தாவே வந்து கதவைத் திறக்க வெளியில.. ஆத்தாவோடசொந்தக்காரர் (கப்பலில் உள்ள மேலும் இரு அதிகாரிகளுடன்) நின்று கொண்டிருந்தார்...!

'வாங்க ஆச்சி வாங்க நல்லாயிருக்கியளா?' என்றவரை 'வாங்க தம்பி என்ன நீங்க...இங்கே!? ஆத்தாவுக்கு ஒண்ணும் புரியலை கப்பல் இன்னமும் கரைக்கு போகலை அதுக்குள்ள அவர் எப்படி இங்கு வந்தார் என்று, ஒங்களை கூட்டி போறதுக்கு வந்தேன் , அண்ணே கூட்டிட்டு வரச்சொன்னாக சீக்கிரம் பாஸ்போட்டை எடுத்துக்கிட்டு வாங்காச்சி இவங்களோட போகணும்' என்றார்.

ஆத்தாவும் ஒண்ணுமே பேசாம பாஸ்போட்டை எடுத்துக் கொண்டு என்னையும் கூட்டிக் கொண்டு போனா...ல்! அங்க அந்த காலை நேரத்திலயே ரெம்பப்பேரு ரெடியாகி அங்க வந்துட்டாங்க! அவ்வ்வ்வளவு பெரிய க்யூ! எல்லாரும் வரிசையில் நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க. இன்னும் சோதனை ஆரம்பிக்கலை. இமிகிரேஷன் ஆபிஸர்கள் ஏழெட்டுப் பேரு அங்குள்ள ஹாலில் உக்காந்திருந்தாங்க, எங்கள கூட்டிகிட்டு போனவர் அங்கேருந்த ஆபிஸர் ஒருத்தர்ட்ட கூட்டிபோய் ஆத்தாகிட்ட பாஸ்போட்டை வாங்கி அவருகிட்ட கொடுத்துகிட்டே என்னமோ சொன்னார்.

அவர் எல்லாத்தயும் சரி பாத்து முடித்து கொடுக்கிறதுக்கு கொஞ்ச நேரமாகிருச்சு. அங்கே காத்திருந்தவங்க எல்லாரும் எங்களையே அதிசயமா பாத்து கிட்டுருக்க, எனக்கோ நேத்து ஆத்தா சொன்னாங்க வரிசையில் காத்திருக்கணும்னு, ஆனா மத்தவங்களெல்லாம் காத்திருக்கறாங்க நம்மளை மட்டும் மொதல்ல கூட்டிட்டு போய் பாக்கிறாங்களே எப்படின்னு யோசனையா இருந்துச்சு.. ஆத்தாவையும் கேக்க முடியலை ஆனா ரெம்ப சந்தோசமா இருந்துச்சு, நமக்குத்தான் மொதல்ல பாக்குறாங்க மத்தவங்க மாதிரி எங்களையும் வரிசையில் நிக்கச்சொல்லலை அப்படின்னு!

சோதனை முடிஞ்சதும் எங்களை கூட்டிக்கிட்டு மறுபடி எங்க ரூமுக்கு வந்து எங்க பொருள்களை எல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு ஏதோ ஒரு தளத்திற்கு எங்களை கூட்டிகிட்டு போனாங்க.அங்க எங்களை அழைச்சுகிட்டு போக போட் ஒண்ணு தயாரா இருந்துச்சு!,அந்த தளத்தில இருந்து(ஏணி மாதிரியே)கயிறில்(நடுவில் பலகைவைத்த)செஞ்சபடி ஒன்னு கப்பலோட சேத்து கட்டி தொங்கிகிட்டு இருந்துச்சு! அதில எறங்கித்தான் படகுக்குள்ள வரணும். அதுவோ ஆடிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

ஒருத்தர் என்னப்பிடிச்சிகிட்டு என்கூடவே வந்து நான் எறங்க உதவி செஞ்சாரு ஆனாலும் அதுல காலவச்சு எறங்குறதுக்குள்ள தண்ணிக்குள்ளதான் விழுகபோறம்னு ரொம் ..ப ரொம்..ப பயந்து போய்ட்டேன். அப்பாடி!! ஆத்தாவும் அதுல எறங்க கஷ்டப்பட்ட மாதிரி இருந்திச்சு..படகில ஏறி உக்காந்ததுக்கு அப்பறம்தான் எனக்கு ஆத்தாகிட்டே பேச முடிஞ்சுச்சு,ஆனா அதுகுள்ள ஆத்தா அந்த அண்ணங்கிட்டே பத்தாவது தடவையா… எத்தனை தடவைன்னு தெரியலை 'அண்ணே ஏன் வரலை? ஏ..(ன்) இவ்வளவு அவசரமா முக்கியமா எங்களை மட்டும் கூட்டிபோறிய சொல்லப்பச்சி?ன்னு கப்பல்ல கேட்டதையே மறுபடியும் மறுபடியும் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாங்க.. (ஆத்தாவின் கேள்விக்கு) அந்த அண்ணன் கர்சிஃபை எடுத்து முகத்தை துடைச்சுக்கிட்டு சிரிச்சுக்கிட்டே என்னமோ சொல்லிக் கிட்டுருந்தாங்க, நான் அடுத்த அதிசயத்தில மூழ்கி போயிட்டேன்!.

'அட இந்த போட் என்ன வேகமா போகுது ரெண்டு பக்கமும் தண்ணியைத் தள்ளிகிட்டு..! அது வள..ஞ்சு திரும்பி போகும் போது ஒரு பக்கம் சந்தோசமா (குதூகலமா) இருந்தாலும் அவ்வளவு பக்கத்தில தண்ணியை பாக்கும் போது வழக்கம் போல மனசுக்குள்ள பயத்தோட பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன் தூரத்தில கரை தெரிஞ்சுச்சு! இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில அங்க போயிருவோம் அப்பச்சி அங்கே எங்களுக்காக காத்துகிட்டுருப்பாங்களோ ?

அப்பச்சி.. 3

2010-07-26T07:16:00.000-07:00

ஊரில் (மெட்றாஸில்) இருந்து புறப்படும் அன்னைக்கு ஹார்பருக்கு ஆச்சி(அக்கா ) அண்ணன் ரெண்டுபேரும் வழியனுப்புவதற்கு வந்திருந்தாங்க, ஆச்சி அவளோட (நாலுமாத)குழந்தையையும் தூக்கிக் கொண்டு வந்திருந்தாள். அவளுக்கு அப்பச்சியிட்ட குழந்தையை காமிக்கணும்னு ரெம்ப ஆச ..

அப்பச்சியிடம் சொணங்காம சீக்கிரமா வந்து ஓம்மகள பாக்கச்சொல்லி சொல்லணும் அவுக இவளைப் பாத்தாகன்னா பொருக்கமாட்டாத (பெருமையா) சந்தோஷப் படுவாகன்னு ஆத்தா சொல்ல .. ஆச்சியும் ஆமா சீக்கிரம் வரச்சொல்லி சொல்லுங்க நாங்கள்ளாம் பாத்து வெகு நாளாச்சு,அப்பறம் நல்லபடியா போய் சேந்ததுக்கு எறங்கினவொடனே அப்பச்சியிட்ட சொல்லி தந்தி கொடுக்க சொல்லுங்க எங்களுக்கு நெனப்பெல்லாம் அங்கதான் இருக்கும் என்றாள்.

அவளுக்கு நம்மளும் போக முடியவில்லையேன்னு ஏக்கம் . அண்ணன் அப்படியில்லை அண்ணன் ஸ்கூல் படிச்சதெல்லாம் மலேசியாவிலதான் அப்புறமா காலேஜில படிக்கிறதுக்குதான் ஊருக்கு வந்தாங்க அதனால அவர்களுக்கு இதெல்லாம் ஒண்ணும் தெரியலை சாதாரணமா இருந்தாங்க.

நாங்களும் ஏழெட்டு மாதம் முன்னாடியே புறப்பட்ருக்க வேண்டியது ஆத்தாவும் ஆச்சிக்கு புள்ளை பொறந்ததுக்கப்புறம் வாரோம்னு சொல்லி.. இப்பத்தான் போக முடிஞ்சுச்சு பாஸ்போட் எடுத்து ஒரு வருஷமாச்சு, போனா எப்பவோ போயிருக்கலாம். இப்பத்தான் தண்ணிபகச்சிருக்கு போல!அப்படித்தான் ஆத்தா எப்பவும் சொல்லுவாங்க நம்ம எங்க இருக்கோமோ அங்க தண்ணி பகையானாத்தான் அந்த எடத்தவிட்டு வேறு எடத்துக்கு போறாப்ல வரும் அது வரை என்னதான் செஞ்சாலும் போக முடியாதுன்னு).

அன்னைக்கு ஹார்பரில் அழுதுகிட்டே ஆச்சி கீழே நின்னுக்கிட்டு கையை ஆட்டிக்கிட்டு டாட்டா சொல்ல நானும் ஆத்தாவும் மேலே கப்பலின் தளத்தில் நின்னு அவ்…வளோ நேரம் கயை ஆட்டிகிட்டே இருந்தோம்!அப்பத்தான் மெது மெதுவா கப்பல் அசைய ஆரம்பிச்சது அட! கப்பல் பொறப்ட்ருச்சு ! அவ்வளவுதான் எனக்கு ஒரே அதிசயம்! கையை ஆட்டவும் மறந்து நெஞ்சுவரைக்கும் இருக்கும் கைப்பிடியில் எக்கி கீழே தண்ணியை தள்ளிக் கொண்டு கப்பல் நகந்து போவதை வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்து..

திடீருன்னு நினைவு வந்து திரும்பி பார்த்தா .. கையை ஆட்டி ஆட்டி காண்பித்துக்கொண்டிருக்கும் ஆச்சி ,அண்ணன் இன்னும் அங்கு சொந்தக்காரங்களை வழியனுப்ப வந்தவங்க எல்லாரும் சின்ன சின்ன உருவமா ! அதிசயிச்சுப்போயி பார்த்துக் கொண்டே இருக்கும் போது அவங்க எல்லாரும் சின்ன சின்ன புள்ளியா..

ஆத்தா...ன்னு என்ன்மோ சொல்ல திரும்புறேன் ஆத்தா பொங்கி பொங்கி கண்ணீரு ஊத்த அழுது கிட்டு மூக்கை சிந்திகிட்டு எனக்கும் அழுகை அழுகையா வருது..

அப்பச்சி - 2

2010-07-11T21:14:00.000-07:00

‘காலையில சீக்கிரமா எந்திருச்சு பாஸ்போட்டெல்லாம் எடுத்து வச்சுக்கிட்டு தயாரா இருக்கணும், இமிகிரேஷன் அதிகாரிங்கல்லாம் வெள்ளனவே வந்திருவாக ஒம்போது மணிக்கெல்லாம் சோதனை ஆரமிச்சுருவாக முன்னாடியே போய் வரிசையா நிக்கணும் அந்தா இந்தான்னு மத்தியானம் ஒருமணி ரெண்டுமணியாயிரும் கரையெறங்குறதுக்கு என்று ஒருத்தர்(அவர் நெறையத்தடவை கப்பலில் போய் வந்துகிட்டு இருக்காராம்)எல்லோரிடமும் சொல்லிக்கிட்டிருந்தார்.

(முன்பெல்லாம் கப்பல் பினாங்குத்தீவை அடைந்தபிறகு கரையைவிட்டு இரண்டு மூன்று மைல்கள் தள்ளி கடலில் நங்கூரம் போட்டு நிறுத்தி விடுவார்கள் . இமிகிரேஷன் அதிகாரிகள் தனி படகில் கப்பலுக்குள் வருவார்கள் . பிறகு முதல் வகுப்பில் , தொடங்கி முறையே இரண்டாம் வகுப்பு மூன்றாம் வகுப்பு என அவரவர்கள் பிரயாணம் செய்யும் வரிசைப்படி எல்லா சோதனை யு ம் முடிந்த ஒரு மணி நேரத்தில் அதிகாரிகளுடன் கப்பல் கரையை அடையும் அதன் பிறகுதான் பிரயாணிகள் கரையிறங்க அனுமதிக்கப் படுவார்கள்.)

ராத்திரி ரொம்ப நேரம் அப்பச்சிய பத்தியே ஆத்தா பேசிக் கொண்டிருந்தாங்க. 'அப்பச்சி ஒன்னயப் பாத்தவுடன் சந்தோஷப்படுவாக எப்பவும் கடுதாசியில ஒன்னப் பத்தித்தான் கேட்டுகிட்டே இருப்பாக இப்ப நேரபாக்க போறோம்னு எவ்வளவு சந்தோஷமா இருப்பாக தெரியுமா ?' அப்படீன்னு இன்னும் என்னென்னவோ சொல்லிக் கொண்டே இருந்தாங்க.

நாளைக்குக்காலையில அப்பச்சியை பார்க்கப்போறோம்ங்ற ஆவல்,ஆத்தாவுக்கு மட்டுமா எனக்கும்தான்!அப்பச்சி எப்படி இருப்பாங்க?எனக்கு என்னல்லாம் வாங்கித்தருவாங்க? எப்பப்பாத்தாலும் இந்த பாவாடை சட்டையே போட்டு போட்டு சலிச்சு போச்சு அழகான சட்டை வாங்கித்தரச் சொல்லி கேக்கணும்,எங்களை எங்கெல்லாம் கூட்டிபோவாங்க?என்னல்லாம் வாங்கித்தருவாங்க?

அதிகாலையில ஆத்தா என்னை எழுப்பும் போது அஞ்சு மணி இருக்கும் ஆத்தா எப்பவும் சொல்வார்கள் சாமானியத்தில் இவளை எழுப்ப முடியாதுன்னு சாதாரண நாளுன்னா வழக்கம் போல் எந்திருக்க மாட்டேனோ என்னவோ அன்னைக்கு வாரிசுருட்டி எழுந்து உக்காந்துகொண்டு’என்ன ஆத்தா பினாங்கு வந்துருச்சா கரை தெரியுதா ..?!’என்னால கண்ணை சரியாத் திறக்ககூட முடியலை கசக்கியபடி தூக்கக் கலக்கத்தோடு கேட்டேன்.
'பினாங்கு வந்துருச்சு எந்திரி எந்திருச்சு சன்னவழிய வெளிய பாரு கரை தெரியுதுன்னாங்க! அவ்வளவுதான் ஒரே குதி குதிச்சு ஆத்தாவின் படுக்கையில் ஏறி..
அங்குதான் வட்டமாக குட்டி ஜன்னல் இருக்கு. அதற்கு பொருத்தமா சின்ன திரை போட்டு அழகுபோல இருக்கும்! நானும் ஆத்தாவும் ரூம்ல இருக்கும் போது எப்பவும் பெட்டில் காலை பின்புறமாக மடிச்சு வச்சுக்கிட்டு அதன் வழியே வெளியில் வேடிக்கை பார்க்கறதுக்கு ரொம்ம்ப பிடிக்கும். ஜன்னல் வழியே வெளியில பாத்தாக்க அந்த நீளமான வரண்டா தெரியும். வரண்டாவின் தடுப்புக் கம்பிக்கு அந்தப்பக்கம் கருஊதாக் கடல் தெரியும், அதான் எனக்கு பயமா இருக்குமே.ஆனாலும் ஜன்னல் வெளியே பாக்கறதுனால அதுவும் வரண்டா முழுக்க நிறையப்பேர் அங்க போட்டுருக்குற ஈஸி சேர்ல உக்காந்துகிட்டு,இல்லன்னா படுத்துகிட்டு,நின்னு கிட்டு,நடந்துகிட்டு இருக்கிறதால அதுவும் உள்ளருந்து பார்கறேன்ல அதனால பயமாவே இருக்காது.

இப்பவும் அதுபோல பெட்மேல ஏறிகிட்டு கரை தெரியுதான்னு பார்த்தேன் ! அப்பாடி..! என்ன அழகாருக்கு!ஜிகு ஜிகுன்னு லைட்டெல்லாம் போட்டு! (அதுவரை நான் பார்த்தறியாத புதிய உலகம்!)ஒரே சந்தோஷம்! ஐச.. ஆத்தா இதான் பினாங்கா? கண்ணை பெரிசா திறந்துகிட்டு திரும்பிப் பாக்காமலே ஆத்தாவைக் கேட்டேன் 'அழகுபோல இருக்குல்ல ஆத்தா?அப்படியே பார்த்துக்கிட்டே இருந்தேன்.’சரி சரி எறங்கி வா நேரமாயிரும்ன்னு ஆத்தா சொல்றது காதில விழுகவேயில்லைச..

காலையில வெள்ளனவே ரெடியா இருந்தாதானே மொதல்ல போயி வரிசையில் நிக்கமுடியும் இல்லன்னா கூட்டம் வந்துரும் அப்பறம் ரெம்ப நேரம் காத்து நிக்கணும் அப்படீன்னு என்னை குளிக்கச் சொல்லி பாவாடை சட்டயெல்லாம் எடுத்து தந்து,தலை சீவி பின்னிவிட்டுட்டு அவங்களும் குளிச்சு, புறப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது மணி ஆறு இருக்கும் எங்களின் ரூம் கதவை யாரோ வேகமா தட்டினாங்க!

அப்பச்சி... 1

2010-06-20T10:15:00.000-07:00

‘முந்தா நா, நேத்து,இன்னைக்கோட மூணு நாளாச்சு இன்னொம் மூணுநா போச்சுன்னா அதுக்கடுத்தனா காலைல அப்பச்சியை பாத்துறலாம்ல (அம்மா)ஆத்தா?’.

அப்பச்சியை சரியா ஞாபகம் கூட இல்லை சிரிச்சுக்கிட்டு செவப்பா நல்ல உயரமா கம்பீரமா வேட்டியை மாப்பிள்ளைக் கட்டுகட்டிக்கிட்டு.. (ஆமா அப்பச்சி எப்பவுமே அப்படித்தான் வேட்டிய கட்டுவாகலாம் எல்லாரும் கட்டுற மாதிரி கட்டமாட்டகளாம் ஆத்தா சொல்ல கேட்டிருக்கேன்) ஏதோ லேசா மொகம் நெனப்புக்கு வருது போட்டோவில பாத்து பாத்து அதே மாதிரி நெனச்சுகிட்டிருக்கேனோ என்னவோ ஆனா ஒன்னு மட்டும் நல்லா நெனவிருக்கு, நா அப்பச்சி மடியில ஒக்காந்துகிட்டுருப்பேன் அப்போ இந்த ஓட்ஸ் இல்ல ஓட்ஸ அதை பால்ல போட்டு காய்ச்சி ஆத்தா அப்பச்சிக்கு கொடுப்பாக. அதை அந்த பால மட்டும் குடிச்சிட்டு அடியிலே இருக்குமே ஓட்ஸ் அதை எனக்குத் தருவாக, ஏன்னா எனக்கு பால் பிடிக்காது ஆன அதில இருக்குற ஓட்ஸ் ரொம்ப புடிக்கும் அதனாலதான்.அது மட்டும் இன்னும் மறக்கல்ல.

எனக்கு அஞ்சு வயசிருக்கும்போது அப்பச்சி (அப்பா) மலேயாவுக்கு கொண்டுவிக்க (மணிலெண்டிங் பண்ண) போகும் போது (ஏற்கனவே அங்குதான் இருந்தாங்க ஒவ்வொரு மூன்று வருஷம் நான்கு வருஷத்திற்கொரு முறை வந்து வந்து போவார்கள் அப்படித்தான் இந்த முறையும் வந்திருந்தார்கள்) இப்போ அஞ்சு வருஷமோ ஆறு வருஷோமோ ஆச்சு அப்ப போனவுக அப்பச்சி திரும்ப இன்னும் வரலை அதுக்கப்புறம் இதோ இப்போ எங்களை மலேசியாவுக்கு வரச்சொல்லி நானும் ஆத்தாவும் போய்க் கிட்டிருக்கோம்.

எனக்கு ஒரே அதிசயம் எதைப்பார்த்தாலும் (கப்பலே) அதிசயம், அதிலும் கப்பல்ல இருக்கிற லைப்ரரி,சாப்பிடுற ஹால், தியேட்டர்,நீச்சல் குளம், விளையாடுற இடம், எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப புடிச்ச ஓய்வெடுக்கும் அந்த நீள வரண்டா!ஆனா கடல் பக்கம் லேசாக்கூட திரும்ப மாட்டேன், கடல்ல அந்த கரு ஊதா கலர்ல தண்ணியப் பாக்கும்போது பயம்மா இருக்கும் ஏன்னே தெரியாது, அப்புறம் ‘ஐய்ய.. பிடிக்கவே பிடிக்காது அங்க உள்ள சாப்பாடு..!

கப்பல் எப்பவும் லேசா அசைஞ்சுகிட்டே இருக்கும் அது ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா இருந்தாலும் நெறையப்பேருக்கு தலை சுத்துச்சு! அதனால எப்பவும் வாந்திவர்ர மாதிரியே இருக்கும். கப்பல்ல ஒவ்வொரு சாப்பாட்டு நேரமும் ஒரு ஆள் வந்து எல்லா ரூம் வாசலிலும் மணி அடித்து அறிவிப்பார் வர வர அந்த மணி சத்தம் கேட்டாலே என் ஆத்தாவிற்கு குமட்ட ஆரம்பித்துவிடும் எனக்கும்தான்!. காலையில் டிபன் என்னன்னா.. ரொட்டியில வெண்ணையை அப்பி உவ்வே..(தடவி அந்த ப்ரெட்டின் கனத்திற்கு) அதை பார்க்கும் போதே...! எனக்கு வேண்டவே வேண்டாம்னு சொல்லிருவேன் ’ஏதாவது சாப்பிட்டாத்தானே இல்லைன்னா இன்னம் பெரட்டும் கொஞ்சமாவது சாப்பிடு’ன்னு ஆத்தா என்ன கெஞ்சினாலும் சாப்பிடவே மாட்டேன்.

‘அப்பாடி..! அதுக்குள்ள ஆறு நாளு ஓடிருச்சு! நாளைக்கு அதிகாலைல அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் தூரத்தில கரை தெரிஞ்சுரும்’னு ஆத்தாவும் கூட வந்த மற்றவர்களும் சொன்னாங்க. ரெம்ப மகிழ்ச்சி எல்லார் முகத்திலும்! அங்கயும் இங்கயுமா சந்தோஷமாக போய்க்கிட்டும் வந்துகிட்டுமா இருந்தாங்க!

‘நாளைக்கு இன்னேறம் அப்பச்சியை பாத்து பேசிக்கினு இருப்போம்!’ என்னைக் கட்டிப் பிடிச்சு சொல்லும் போதே ஆத்தாவுக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியலை அது அவங்களை பாக்கும்போதே தெரிஞ்சுச்சு!

*******************************************

”அன்பான இனிய தந்தையர் தின நல் வாழ்த்துகள்!"

முன்பு ”தோழியர்” வலைப்பதிவிலும்,பின்பு “தமிழோவியம்”த்திலும் வெளி வந்த பதினோரு பாகங்கள் கொண்ட ’அப்பச்சி’தொடர் கதையை இன்று தந்தையர் தினத்தின் நினைவாக மீள் பதிவு செய்கிறேன்.தங்களின் மேலான கருத்துக்களை தந்து செல்லுங்கள்.

நன்றியுடன் அப்பச்சியின் அன்பு மகள்!

அற்புதம்!

2010-05-30T21:51:00.000-07:00

கைலாஷ்! வார்த்தையை உச்சரிக்கும்போதே உள்ளத்தில் ஏற்படும் பரவசத்தை என்னவென்று சொல்ல! உச்சரிப்பதற்கே இந்த நிலை என்றால் நேரில்

சென்றால்!சொல்ல வார்த்தைகள் இல்லை.

அப்படியொரு பேரு பெற்றவர்கள்!வணங்குகிறேன் இவர்களை.

நன்றி: திருக்கயிலாய நந்தி கிரி வலம்

நாதஸ்வரம்

2010-05-19T02:12:00.000-07:00

சீரியல் என்றாலே மனதில் ஒரு வெறுப்பு. அதை மாற்றி விட்டது சன் தொலைக்காட்சியில் சமீபத்தில் அரங்கேறிய இந்த நாதஸ்வரம்! ஆனாலும் மனதிற்குள் சின்ன சந்தேகம், ஒரு வேண்டுதல். போகப் போக நாடகத்தின் தன்மை மாறி விடாமல் இதை இப்படியே தொடர வேண்டும் இதன் இயக்குனர் என்று.

இயல்பான நடையில் எந்த வித ஆடம்பரம் அலட்டல் மேல்பூச்சு ஏதும் இல்லாத ஒரு தொலைக்காட்சி சீரியல் இந்த நாதஸ்வரம்! இதில் தோன்றும் கதாபாத்திரங்கள் ஒவ்வொருவரின் நடிப்பும்..! ம்ஹூம் நடிப்பென்றே சொல்லக்கூடாது! அவர்கள் அவர்களாவே வாழ்கிறார்கள்! சூழ்நிலையும் அவ்வாறே!

நாடகம் என்பதை காட்டிலும் அன்றாடம் சாதாரண குடும்பத்தினரின் வீட்டிற்குள் நடக்கும் நிகழ்வுகளை (இடையிடையே நகைச்சுவை கலந்து) அப்படியே வீடியோ பதிவு போல்! நமக்கு அளித்திருக்கிறார், இதன் இயக்குனரும், கதாநாயகனுமான திருமுருகன்.

இன்னும் இது பற்றி சொல்லலாம்! மொத்தத்தில் (மற்றவர்களுக்கு எப்படியோ எனக்கு :) நல்ல இசை!

ஒரு வழி சொல்லுங்களேன்

2010-05-13T23:15:00.000-07:00

ரொம்ப நாளாய் பாடாய் படுத்தற விஷயம்.
கொஞ்சநேரம் சமையல் கட்டைவிட்டு வந்தால்
போதும் உடனே ஃப்ரிஜுக்கு கீழிருந்தோ அல்லது
ஏதாவது இடுக்கிலிருந்தோ சத்தமில்லாமல்
வந்து சட்டென்று சாப்பாட்டு மேஜையின்
மேல் ஏறி உலா வர ஆரம்பிக்கும். நாம் வருவது
எப்படித்தான் தெரியுமோ நாம் ஒரு காலை உள்
வைக்கும்போதே கண்டுகொண்டு மேஜைக்கு
கீழே எங்காவது நழுவி அப்படியே பதுங்கிக்
கொள்ளும் அப்போத்தானே மறுபடி நாம்
நகர்ந்தால் சட்டென்று வெளிவந்து (எதிலடா
வாய் வைக்கலாம்னு)விட்டஇடத்தில் இருந்து
தொடர முடியும்.

அப்படி உலாவரும்போது தப்பித்தவறி நம் கண்களில்
பட்டாலோ வெறுக்கென்று நம் உடலில் ஒரு உணர்வு
தோன்றுமே அய்யே.. அவ்வளவுதான் அதுக்கப்புறம்
மேஜை மேலிருக்கும் அத்தனை பண்டங்கள்மேலும்
(மூடி இருந்தால்கூட)சந்தேகம் வர ஆரம்பிக்கும் இதில்
ஏறி இருக்குமோ அதில் வாய் வைத்திருக்குமோ என்று
எதைப்பார்த்தாலும் அருவருப்பு.

சரி பாவம் சாப்பாடு கிடைக்காமல்த் தானே இப்படி
அலையுதுகள் அதனாலே நாமே வேளா வேளைக்கு
சாப்பாடு போட்டுட்டா அப்புறம் இந்த தொந்தரவு
இல்லை அதுக பாட்டுக்கு சாப்பிட்டுட்டு தொந்தரவு
செய்யாமலாவது இருக்கும் என்றுஅதுங்க பதுங்கற
இடமா பாத்து பாத்து சோறு அல்லது தோசை இனிப்பு
எல்லாம் நம்ம சாப்பிடறதை போடணும் அதுகளுக்கு
தெரியும் இல்லாட்டினா மறுபடி நம்மோட பங்குபோட
மறுபடி மேஜை மேல ஏறிரும்ல(எல்லாம் ஒரு
நினைப்புத்தான்:) என்று வகை வகையா போட்டா
அதை மோந்து கூட பாக்காது பழையபடி மேஜைதான்!
அங்கே போட்ட சாப்பாடு காஞ்சுபோய். கிடக்கும் ம்ம்..

இதுல இன்னோரு கஷ்டம் நாம நடக்கும் போது
கால்களுக்கு இடையில் குறுக்கும் நெடுக்கும் ஓடி
அதும்மேல மிதிக்காம இருக்க நாம் இ..இ.. ஈ..ஏ..இ..
ன்னு(வினோதமான சத்தங்களுடன்) பரதநாட்டியம்
வேற கத்து வச்சுக்கனூம்.

இந்த பல்லியை(அதுக்கு எந்த தொந்தரவும் செய்யாம)
விரட்டறதுக்கு என்னதான் வழி? தயவு செய்து
யாராவது சொல்லுங்களேன்.

அனைவருக்கும் அன்னையானவள் !

2010-05-08T22:59:00.000-07:00

அன்னையர் அனைவருக்கும் அன்பான வாழ்த்துகள்!

குழுமத்தில் நண்பர் தமிழ்த்தேனி அவர்கள் இட்ட இந்த
பாடல் வெகுவாக கவர்ந்தது. அன்னையர் தினத்தின்
நினைவாக அதை இங்கு பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

கற்பெனும் தரத்தை கண்ணியமாய்க் காத்து
அப்பனின் விந்தை யற்புதப் பந்தில்
வாங்கித் தாங்கி கருவாக்கி உருவாக்கி
இடிபோன்ற வலிதாங்கி இடைவழியே
வெளிவாங்கி கனக முலைவழியே
உதிரத்தைப் பாலாக்கி அன்போடு
அரவணைத்தூட்டி கைகால் முளைக்க
வைத் தறிவும் ஆயுளும் அணுக்குள்
நுணுக்கி அற்புதமாய் காத்து
அப்பனையும் அடையாளம் காட்டிய
அற்புதப் படைப்பாளி அம்மா!
அம்மா என்றால் அம்மா

-தமிழ்த்தேனீ

அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல் வாழ்த்துகள்!

2010-04-13T01:33:00.000-07:00

கருப்பர் கோவில்

கருப்பண்ணன் வாழ்கின்ற
ராங்கியம் சென்றிட்டால்
காலமும் காத்து நிற்பான்.

கண்போன்ற மாதராம்
ஏகாத்தா ராக்கம்மை
கருணையாம் அன்பை ஈவார்

விருப்பின்றி வெறுப்பின்றி
வந்திட்ட அனைவருக்கும்
விரும்பிய வரம் அருள்வான்

விளயாத நிலத்தையும்
விளவித்து காட்டியே
வித்தைகள் புரிந்து நிற்பான்

உருகியே தினம் பாடி
உள்ளத்தில் வைத்திட்டால்
உலகினை ஆளவைப்பான்

உறவென்று அவனையே
உறுதியாய் பற்றிட்டால்
உண்மைகள் புரியவைப்பான்

இரு பொழுதும் விளக்கேற்றி
இல்லத்தில் கும்பிடவே
இன்முகம் காட்டிவருவான்

இல்லாமை நிலைபோக்கி
எல்லாமும் பெற்றிடவே
என்றென்றும் அருள் புரிவான்

-அரிமழம் செல்லப்பா

நீயும் நானும்

2009-12-04T10:23:00.000-08:00

நீ நான்
வரும் போது வராததும்
வராத போது வருவதும்
வழக்கமாகி போனது
உனக்கும் எனக்கும்!

-மீனா

இனிய தீபாவளி நல் வாழ்த்துகள்!

2009-10-15T07:43:00.000-07:00

ஏற்றுக தீபம்
எழிலொளி சூழ்கவே
இன்பம் பெருக
எல்லோரும் வாழ்கவே
ஆற்றுக பணி
அவனியெல்லாம் சிறக்கவே
அன்பு பெருக
அறநெறி ஓங்கவே
போற்றுக நம்மொழி
புகலுக செம்மொழி
புவனம் ஏத்த புகழுற
வாழ்க வாழ்கவே

இத்தீபத்திருநாளில்
இதயம் நிறைந்து
இன்பம் பொங்கும்
இனிய தீபாவளி நல்
வாழ்த்துகள்!

நவசக்தி நாயகியே.....

2009-09-25T02:57:00.000-07:00

கலையாத கனவுகளின் நினைவான நிலவொளியே

அலையாடும் நெஞ்சிற்கு ஆறுதலாய் வருபவளே

மலையரசி பெற்றெடுத்த மாதவத்தின் பெரும்பயனே

குலையாத பேரெழிலின் அழியாத நித்தியமே

வலையாடும் வேல்விழியால் வண்ணத்தை இறைப்பவளே

நிலையாக என்நெஞ்சில் நின்றாடும் சுந்தரியே

சிலையாக நின்றென்னைச் சித்தம் குலையச் செய்பவளே

கலையாவும் பயிலவைக்கும் கருத்தான துர்க்கையளே ! 1

உனையெண்ணிப் பாடிவரும் அடியவரின் துயர் தீர்ப்பாய்

உனையன்றி வேறில்லை என்பவரை உயர்த்திடுவாய்

உன்னருளால் இயங்குகிறேன் உலகாளும் தூயவளே

உன்பெருமை பாடுகிறேன் உத்தமியே சுந்தரியே

உன்கண்ணின் ஒளியாலே என்வாழ்வு சிறக்குதம்மா

உன்கைகள் அணைப்பாலே என்மேனி சிலிர்க்குதம்மா

உன்னைப்போல் ஓர்தெய்வம் உலகினில்நான் கண்டதில்லை

உண்மையிது சொல்லிவைத்தேன் உண்மையே நீதானம்மா! 2

ஏனென்று கேளாமல் என்னுள்ளே நீ புகுந்தாய்

தானாக வந்தென்னில் தணியாத சுகம் தந்தாய்

ஊனாடும் உயிரெல்லாம் நிறைந்தங்கே ஒளிசெய்தாய்

மீனாடும் கண்ணாலே மனதினிலே நிறைந்துவிட்டாய்

தேனூறும் சொல்லாலே தித்திக்கும் தமிழ்தந்தாய்

வானாகி மண்ணாகி வளியாகி ஒளியானாய்

நானாக நானில்லை என்னுமோர் நிலைதந்தாய்

பூணாரம் பூண்டவளே பொன்மகளே துர்க்கையம்மா! 3

மலையமான் மகளாகி மறையோனுக்காய்த் தவமிருந்தாய்

கலையாத பக்தியுடன் ஊசிமுனைத் தவமிருந்தாய்

தலையாடும் கிழவனாகச் சிவன்வரவே நீசிரித்தாய்

பிழையான மொழிபேசும் விருத்தனையே நீசினந்தாய்

பிறழாத பணிவுடனே பணிவிடைநீ செய்திருந்தாய்

அழகான தன் தோற்றம் சிவன்காட்ட நீமகிழ்ந்தாய்

மனங்கொண்ட மணவாளன் மனம்மகிழ மணமுடித்தாய்

எனையாளும் தாய்நீயே என்றென்றும் எனைக்காப்பாய்! 4

பாற்கடலில் நீயுதித்துப் பரந்தாமன் மனையானாய்

ஆர்ப்பரிக்கும் அலைகடலில் அழகே நீ நிதியானாய்

மாலவனின் மார்பினிலே குடியிருக்கும் மங்கையானாய்

சூலம் ஏந்தியேநீ மஹிஷசுர மர்த்தினியானாய்

விஷ்ணு மாயையாய்நீ மாலினைத் துயிலெழுப்பினாய்

மதுகைடப வதம்செய்த மனோஹரியும் நீயம்மா

வணங்கிவரும் அடியவரின் மனதுறையும் பொருள் நீயே

நனியனேன் என்னையும் காப்பதுவுன் கடனம்மா! 5

சொல்விளக்கும்பொருளானாய் சொல்விளக்கமே நீயானாய்

பல்லோரும் போற்றிடவே பார்புகழும் உருவானாய்

கல்லார்க்கும் கற்றார்க்கும் காட்டு மறைப்பொருளானாய்

எல்லாமும் நீயாகி மஹா ஸரஸ்வதியாய்த் திகழ்ந்தாய்

பல்வினைக்கும் சொந்தமானக் கொடியவரை வதம் செய்தாய்

வல்வினையால் வருந்துவோரின் துன்பமெல்லாம் நீ துடைத்தாய்

கல்விக்கே அதிபதியாய் கலைமகளெனும் பேர்பெற்றாய்

சொல்லாலே துதிக்கின்றேன் தூயவளே காத்திடம்மா! 6

ஏழுலகும் போற்றுகின்ற எங்கள்குல நாயகியே

ஏழ்கடலும் வற்றச்செய்யும் ஹூங்காரம் கொண்டவளே

ஏழுதலை நாகமுன்றன் முடிமேலே ஆடுதம்மா

ஏழுசுரம் பாடிவரும் இன்னிசையின் நாயகியே

ஏழ்முனிவர் கைதொழுதுன் அடிபோற்றி வந்தாரம்மா

ஏழேழு பிறவிக்கும் என்றன் துணையானவளே

ஏழ்நிலையில் வீற்றிருந்து யோகியர்க்கு அருள்பவளே

ஏழையெனைக் காத்திடவே எழுந்தோடி வாருமம்மா! 7

எட்டுத்திக்கும் புகழ்மணக்கும் ஏகாம்பரி நாரணியே

எட்டாக்கனியாக எங்கிருந்தோ அருள்பவளே

எட்டியுன்னைக் கண்டிடவோ எனக்குள்ளே தெரிபவளே

எட்டிரண்டு கைகள் கொண்ட எனையாளும் துர்க்கையளே

எட்டிவரும் துன்பங்கள் எனைவருத்தச் செய்யாதே

எட்டாத இன்பங்கள் எனக்கிங்கே இனிவேண்டாம்

எட்டியுன்றன் கால்பிடித்தேன் எனையேற்றுக் கொள்ளம்மா

தட்டாதிப் பாலகனைப் பரிந்தேற்றுக் கொள்ளம்மா! 8

நவமணியே! நவநிதியே! நல்லோரின் துணை நீயே!

நவாவரண நாயகியே! நினைத்தபோது வந்திடுவாய்!

நவயோக சுந்தரியே! நாடுமன்பர் நலம்சேர்ப்பாய்!

நவகோண நாயகியே! நாளுமின்பம் கூட்டிடுவாய்!

நவநவமாய்ப் பொலிபவளே! நெஞ்சினிலே நீயிருப்பாய்!

நவதுர்கை நாயகியே! நோய்பிறப்பு தீர்த்திடுவாய்!

நவசக்தி நங்கையளே! நாதமுடி வானவளே!

நவராத்ரியில் நினைப்பணிந்தேன்! நல்வரம் நீ தருவாயம்மா! 9

-சங்கர்குமார்

நாட்டரசன்கோட்டை நாயகி !

2009-09-24T08:32:00.000-07:00

கண்களுக்கு ஒளிதரும் கண்ணுடைய நாயகி கண்ணாத்தாள்!

சிவகங்கை தேவஸ்தானம் மதுராந்தகி நாச்சியார் ஆளுகைக்குட்பட்ட 86 திருக்கோயில்களில் சிவகங்கை அருகேயுள்ள நாட்டரசன்கோட்டை கண்ணுடைய நாயகி அம்மன் கோவிலும் ஒன்றாகும். முத்துக்குட்டிப்புலவர் என்பவர் ”கண்ணுடைய நாயகி அம்மன் பள்ளு என்று கண்ணாத்தாளின் மகிமையை சிற்றிலக்கியமாகவே படைத்திருக்கிறார்!.

கண்ணுடையநாயகி 6 சகோதரிகளுடன் தோன்றியதாக முத்துக்குட்டிப்புலவர் சொல்கிறார்..

விரும்பு காளையில் வாள்மேல் நடந்தாள் வாளைப்பனங்குடி பெரியநாயகி , வெற்றி யூரினில் அம்மன் , அரும் பொருளுவாட்டிப் பெரியாள் , அடுத்த மங்கலந்தன்னில் வாழ் அறியவள் இவளாது பெண்களுக்கும் பெரியவளார்க்கும் பெரியவள் பெரும்புரியெல்லாம் பெற்றவள் என்னைப் பெற்றதாய் கன்ணுடையவள் என்று.

அந்த 6 அன்புச்சகோதரிகள் காளையார் கோவில் வாள்மேல் நடந்த அம்மன், பாகனேரி புல்ல நாயகி அம்மன், பனங்குடி பெரிய நாயகி அம்மன், வெற்றியூர் அம்மன், உருவாட்டி பெரிய நாயகி அம்மன், மறவங்கலத்தில் அரிய நாச்சி அம்மன் ஆகியோர்கள் ஆவார்கள்.

கண் சம்பந்தப்பட்ட நோய் எதுவாய் இருந்தாலும் கண்ணாத்தாளை வேண்டி(வெள்ளியினால் செய்த) கண்மலர் வைத்து வணங்கினால் போதும்.அதுபோல கண் மற்றும் உடம்பின் எந்த பாகமென்றாலும் நோய் குணமாக வேண்டி மாவிளக்கு(அரிசியுடன் வெல்லம் சேர்த்து இடித்து செய்வது) ஏற்றுவதாக வேண்டி அம்மன் பாதத்தில் ஏற்றி வைத்து அவ்விளக்கை எடுத்து உடம்பில் பாதிக்கப்பட்ட இடத்தில் சிறு துணியை விரித்து அதன்மேல் வைத்து எடுத்து குணமாக்கு தாயே என்று வணங்கி பலன் கண்டவர்களும் ஏராளம்!

நாட்டரசன்கோட்டையில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கொருமுறை நடைபெறும் களியாட்டம் வெகு சிறப்பானது. மேலும் பதினெட்டுச்சித்தர்களில் ஒருவரான அழுகுணிச்சித்தர் இவ்வூரில்த்தான் அடங்கியுள்ளார் என்பதும் கம்பன் சமாதி இங்குதான் உள்ளது என்பதும்
போற்றுதற்குரியதாகும்!.

அவிச்ச நெல்லும் முளைக்கும் அதிசயம் இந்த ஊரில்த்தான் நடப்பதாக பக்தர்கள் சொல்கிறார்கள்!

கண்ணாத்தாள் கோவிலின் முன்பு உள்ள தெப்பக்குளமும், கோவிலின் முகப்பு மண்டபமும்,சிற்பங்களும் அவசியம் பார்த்து பயனடைய வேண்டியவை.

இரண்டிரண்டு...!

2009-09-23T04:32:00.000-07:00

வருவதும் போவதும் இரண்டு ---இன்பம்,துன்பம்

வந்தால் போகாதது இரண்டு --- புகழ்,பழி

போனால் வராதது இரண்டு --- மானம்,உயிர்

தானாக வருவது இரண்டு ---இளமை,முதுமை

நம்முடன் வருவது இரண்டு ---பாவம்,புண்ணியம்

அடக்க முடியாதது இரண்டு ---ஆசை,துக்கம்

தவிர்க்க முடியாதது இரண்டு ---பசி,தாகம்

நம்மால் பிரிக்கமுடியாதது இரண்டு ---பந்தம்,பாசம்

அழிவைத் தருவது இரண்டு ---பொறாமை,கோபம்

எல்லோருக்கும் சமமானது இரண்டு ---பிறப்பு,இறப்பு

கதையல்ல…..இது…..!

2009-06-30T08:35:00.000-07:00

இந்த புளிய மரத்தில்தான் எவ்வளவு பூ!! மறைந்து கொண்டிருக்கும் மஞ்சள் வெயிலில் அதன் நிறம்..! இள மஞ்சள்? இல்ல பழுப்பு..? நுனியில் சின்னதா வளஞ்சு கொஞ்சமா சிகப்பு!வினோதமான(புளியம்)பூ!அந்தச் சின்னப்பூ அழகுபோல இருக்கு! இன்னும் கொஞ்ச நாளில் காய்ச்சு குலுங்கும்! ஆனால் யாரும் தேடுறதில்லை. அது பூக்கறதையும் காய்க்கறதையுமாவது யாராவது கவனிப்பார்களா? முதலில் பூக்கள்,அதுக்கப்புறம் குட்டி குட்டியா இளம் பச்சை நிறத்துல பிஞ்சு!எப்போ பெரிசாகுது!

அட! ரெண்டு நாலாச்சு இந்தப்பக்கமா வந்து..அதுக்குள்ள இப்ப ஓடுகள் பழுப்பு நிறமாக மாறி! ஓ.. பழுத்து விட்டது!. ம்..ம் இன்னும் ரெண்டு மூணு நாள்ல ஒவ்வொன்னா கீழே விழுக ஆரம்பிச்சுடும்..! இப்படி தினமும் எவ்வளவு புளியம்பழம் கொட்டுது ஆனா யாரும் தேடாம, அந்த வீட்டுக்கு முன்னாடி நிறுத்துற காருகளுக்கு அடியில் நசுங்கி... கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அவ்வளவும் காணாம போயிரும்! இல்லை இதோ உருண்டையா சதுரமா கோணல் மாணலாய் காப்பித்தூள் நிறத்தில் கொட்டிக் கிடக்கும் அதோட விதைகள்! கொஞ்ச நாளில் துளிர்விடத் தொடங்கிறும் ஆனா அதையும் வர விடாமல் வாரி வழித்து எங்கோ குப்பையோடு குப்பையாக அள்ளி கொட்டி மண்ணோடு மண்ணாக…..

நான் மட்டும்தான் ஒவ்வொரு நாளும் அதன் மாற்றத்தை கவனிக்கிறேனா?!. இந்த மரத்தை..இல்ல செடிய நட்டவர்கள் இப்போது எங்கே இருப்பார்கள்?!அது வாடகை வீடு, நிச்சயம் அந்த வீட்டில இப்ப இருக்கிறவர்களாய் இருக்காது.இப்ப இப்படி பூத்து,குலுங்கி நிற்கும் இந்த மரத்தை நினைத்துப்பார்ப்பார்களா? இதை நட்டவர்கள்!

ஸ்…அய்யய்யொ யாராவது பாக்கிறாங்களா என்ன..! நல்லவேளை தடுமாறி விழுகாம சமாளிச்சிட்டோம் யப்பா..!

‘இதென்ன இந்த நாய் இப்படி பாக்குது! பின்னாடியே வேற வருதே! வேகமா போகக்கூடாது, பாத்தும் மெதுவாவே போகணும்..இன்னமும் அது கூடவே வருதே… கடவுளே..! நல்லவேளை அது அங்கேயே நிக்கிறமாதிரி தெரியுது..கடவுளே… கடவுளே… அட என்னது திரும்பி போகுது! ஓ...கொஞ்ச தூரம் வரை எனக்கு பாதுகாப்பு கொடுத்துச்சோ!சே.. நாய்ன்னாவே விரட்டும் கடிக்கும்னே எப்பவும் நம்மளா பயந்துகிட்டு…

அதுக்குள்ள இருட்டிட்டு வருதே.. தினமும் இப்படித்தான். நாளைக்கு கொஞ்சம் சீக்கிறமா கிளம்பி விடணும்.வேகமா நடந்தாத்தான் நல்லா இருட்டுறதுக்குள்ள போயிடலாம். என்ன இப்படி வேர்த்து கொட்டுது.. வீட்டுக்கு போனவுடனே இந்த ஷூவை கழட்டி சாக்சையும் கழட்டினாத் தான் நிம்மதி, காலுக்குள்ள கச கசன்னு … நாளைக்கு இந்த சாக்சை தொவைக்கப்போட்டுறணும்.. வாச லைட்ட போட்டுட்டு போயிருக்கணும் எப்படி இருட்டாயிருச்சு..! தண்ணி என்னமா தவிக்கிது..! உள்ள போன ஒடனே மடக் மடக்ன்னு தண்ணிய குடிக்கணும்.. ஆஹா என்ன சுகம்! இந்த தண்ணியில என்னதான் இருக்கோ என்ன ருசி!.

இதுகளுக்கு வேற சாப்பாடு போடணுமே..அமைதியா இருந்துட்டு இந்த முயல் குட்டி ரெண்டுகளும் எப்படித்தான் தெரிஞ்சுகிதுங்களோ நா வந்ததை!சாப்பாட்டுக் கிண்ணத்தை தட்டுறதும் வாயில கவ்வி முன் பக்கமா போட்டு அதுகளுக்கு ரொம்ப பசிங்கறத சொல்லுறதும்.. அதிசயம்தான்!

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

அடக்கடவுளே மறுபடி ஒரு தற்கொலையா…?!ஏன் இந்த நடிகைங்கள்லாம் இப்படி தற்கொலை செஞ்சுக்கணும்?இதுதானா விடுபடறதுக்கு வழி?இப்படி செய்யலாமா?இவங்களுக்குன்னு அம்மா,அப்பா தம்பி தங்கச்சி அண்ணன் அக்கா எவ்வளவு சொந்தக்காரங்க? இன்னும் வாழ்க்கையில என்னவெல்லாமோ நடக்க இருக்குது எல்லாத்தயும் விட்டுட்டு ஏன் இப்படி சாகணும்?!

எவனோ ஒருத்தனை விரும்பி சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால விட்டு பிரிஞ்சு போயிட்டா அதுக்காக,செத்து மடிவாங்களா!வாழ்க்கையில இன்னும் எவ்வளவோ இருக்கே?

காதல் மட்டுந்தானா வாழ்க்கை?…இப்படி மத்தவங்க கேட்பது சரி!ஆனால் ஒருவேளை யாருமே அவ(ர்க)ளின் நிலையில் நின்று பார்த்தால்த்தான் தெரியுமோ?என்னவோ ஏதாயிருந்தாலும் சாவைத் தவிர்க்கலாம்..ப்ச்ச..

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

எரிமலையாய் குமுறுகிறது ஏன்? ஏன்? ஏன்? என்று நாலாபுறமும் கேள்விகள் ஆங்காராமாய் காதில் கேட்கிறது கழுத்தின் பின்புறம் நரம்பெல்லாம் துடித்து இசிக்கின்றது உள்ளமெல்லாம் வலி சொல்லொணாத வலி இதய பாரம் தாங்க முடியவில்லை எதுவும் வேண்டாம் எதுவும் வேண்டாம் என்ன செய்யலாம் விடுதலை இல்லையா? மனம் வெறுப்பால் துவளுகிறது ஓட முடியவில்லை ஒட்டுறவாடமும் பிடிக்கவில்லை காலம் போய்க்கொண்டிருக்கிறது மீண்டும் மீண்டும் இதே.. என்ன செய்ய

சம்பாதிக்கிறோம் என்ற அகங்காரம் தான் இல்லாவிட்டால் எதுவும் இல்லை என்ற ஆணவம் பிறக்கும்போதே எழுதிவிட்டான் இறைவன், இவரவர்களுக்கு இதுதான் என்று யாரும் யாரையும் தாங்கவில்லை தாங்குகிறவர்கள் தவற விட்டாலும் எதுவும் நின்று விடாது அதெற்கென்று அவன் ஏற்கனவே வழி வைத்திருப்பான் எல்லாம் தானாக அடுத்ததை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும் அதுதான் இறை ரகசியம் இதை அறியாத பிறவிகளுக்கு ஆணவம் அகங்காரம் என்ற மாயை கண்ணை கட்டி விடும் .

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

மரியா இரண்டு வாரம் வேலைக்கு வரமாட்டா..எப்படி சமாளிக்கப் போறோம்னு நெனச்ச மாதிரி.பத்து நாளா வீடு துடைக்காம அங்கங்கே அழுக்குத்திட்டு திட்டா தெரியுது…அயன் செய்ய வேண்டிய துணி வேற மலையாக குமுஞ்சு போச்சு..

இத்தனை நாளா பெஞ்ச மழையில செடிகளுக்கு தண்ணி ஊத்துற வேலை இல்லாமல் இருந்துச்சு, இனிமே அதுவும் சேர்ந்துடும். ஆனால் தண்ணி ஊத்துறதும் ஒரு சுகமாத்தான் இருக்கு!

‘என்ன ஒரு அழகு இந்த மஞ்ச பூ! கனகாம்பரத்தின் பரம்பரையோ! அந்த கனகாம்பரத்துல பச்சை நிறத்தில மேல அழகான ஆரஞ்சு நிறத்தில இருக்கும் பூ !. இதில அதே பச்சை நிறத்துல மேல அழகான மஞ்சள் நிறத்துல இருக்க பூவுல! இடையிடையே வெள்ளையா ஓரியா நீள நீளமா சின்ன சின்ன இதழோட! அழகு! இலைகள் கனகாம்பர இலைகள் போலவே! அதை விட சிறிது ஓரியாக..! சாதாரணமாக இருக்கும் செடி உரத்தின் காரணமோ என்னவோ தெரியலை கொழு கொழுன்னு பச்சையும் மஞ்சளும் வெள்ளையுமா! தள தளன்னு! இன்னும் நிறைய வரிசையா இதையே வச்சா அழகா இருக்கும்!. இன்னும் தொட்டிகள் வேற வாங்கணும்.அன்னைக்கு ஒரு நாள் நர்சரியில் பார்த்த வெள்ளை நிறத்தில சந்தன கிண்ணம் மாதிரி இருந்த அந்த தொட்டியை வாங்கி வந்து இந்த செடியை அதுல வைக்கணும்.இன்னும் அழகா இருக்கும்!

செடிகளுக்கிடையில் சின்ன சின்னதா வேண்டாத செடி! மஞ்சக் காமாலைக்கு நல்லதுன்னுசொல்வாங்க கீளா நெல்லியோ என்னவோ, சின்..னதா அதில் வரிசை வரிசையா அரிசி மாதிரி இலை! இலைக்கு நடு நடுவில பச்சை நிறத்தில் தொங்குற கடுகு மாதிரி காய்! இந்த செடிய பிடுங்கி எடுக்கறதுக்கே மனசில்லை…

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

சுத்தி சுத்தி வந்தும் ஒன்றும் புரியவில்லை ஏன் எதற்கென்று மனமே ஒரு சூன்யமாகி போன மாதிரி,

‘சூன்யம் ‘ எதற்கு அப்படி சொல்லவேண்டும்? எங்கெங்கெனாதபடி இறைவன் நிறைந்திருக்கின்றான் என்னும் போது ‘சூன்யம்’ என்றொரு சொல் எங்கிருந்து எப்படி வந்தது! மனிதர்கள் அவர்களாகவே எதை எதையோ உண்டு பண்ணி அதற்கு அவர்களாகவே ஒரு பெயர் வைத்து.எதற்காகவாவது அடித்துக் கொள்வதிலேயே வாழ்க்கை பெரும்பாலும் முடிந்து விடுகிறது. இதன் நடுவில் அவ்வப்போது கொஞ்சம் இடை வெளியில் பெரிய மனது வைத்து அவனை நினைத்து(?) ஆலயம் சென்று..(இதுவும் கூட அவன் அழைத்தால் மட்டுமே!).

நாம் கல்லை எடுத்து நாயின் மீது வீசினால் நாய் கல்லை நோக்கி பாயாது வீசிய நம் மேல்த்தானே பாயும் ? நமக்கு ஏற்படும் நல்லது கெட்டது யாவும் விணைப்பயனாய் வருகிறதென்பதை உணராமல் அதை செய்தோர் மீது கோபம் கொள்கிறோம் இப்படி பல விஷயங்கள் புரிபடாமலே போகிறது.

அது புரியும் போது தவறுகள் எல்லாம் செய்து முடித்து விடுகிறோம் அதை முன்பே ஏன் உணர மாட்டோமென்கிறோம்?அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?

கண்களே கருவிழிகளே நீங்கள் எதை பார்க்கிறீர்கள்’
சின்னஞ்சிறு செவிகளே நீங்கள் எதை கேட்கிறீர்கள்’
பிஞ்சுக்கரங்களே நீங்கள் எதை செய்கிறீர்கள்’
தளர் நடை போடும் கால்களே நீங்கள் எங்கு செல்கிறீர்கள்’
இனிய இதயமே நீ எதை எண்ணுகிறாய்
யாவருக்கும் தந்தையான இறைவன் நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலையும் மேலிருந்து உற்றுக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

ஆதலால் எல்லாவற்றிலும் எப்போதும் கவனமுடன் இருங்கள் என்று சிறுவயதில் இருந்து அதற்கான பக்குவத்தை அந்த பிஞ்சு உள்ளங்களில் விதைத்தால்?

ஆமா.....

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

.....எழுதுவது,பேசுவது,படிப்பது போன்று.....நிகழ்விற்கு தகுந்தாற்போல் எப்போதும் தொடர்கிறது...கதைபோன்ற கதையல்லாத எண்ணங்கள்...!

...இப்ப அனுப்புகிறோமே...?அதனலென்ன அதான் இன்னைக்கி ராத்திரி 12 மணிவரைக்கும் நேரம் இருக்……!

கனவு!

2009-04-30T17:24:00.000-07:00

சினிமாபடம் போல் எதிரே விரிகிறது காட்சி!

சற்று பருத்த தேகம்,வெண்ணிற தலைமுடி,வெண்தாடி, மீசை முகத்தை மறைத்திருக்க வெண்ணிற வேஷ்டி சட்டையணிந்து... வணக்கத்திற்குரிய மகான் அவர், சோபாவில் அமர்ந்திருக்கிறார்.சுற்றிலும் யார் யாரோ!

அவருக்கு இடது புறத்தில் அமர்ந்திருக்கும் ஒருவர் வீட்டின் உள் புறம் பார்த்து ஒரு பெயர் சொல்லி அழைக்கிறார்! அது கேட்டு ஐந்து வயது அழகுச்சிறுமி ஒருத்தி உள்ளிருந்து துள்ளி ஓடி வருகிறாள்!

அழைத்தவர் சிறுமியை அறிமுகப்படுத்த மலர்ந்த முகத்துடன் குழந்தை வணங்கி நிற்க அம்மகான் குனிந்து எதையோ எடுத்து இருகைகளினாலும் சிறுமியின் தலை தொட்டு ஆசீர்வதிக்கிறார், நல்லாரும்மா என்கிறார்!

அந்த சின்னஞ்சிறுபெண் தலையில் கொட்டும் நாணயங்களையும் பூக்களையும் தன் இரு கைகள் கொண்டு விலக்கி கண்கள் சுருக்கி குனிந்து குலுங்கி சிரித்து நிற்க... கலைகிறது கனவு!

அதிசய நிகழ்வு!

2009-04-17T10:29:00.000-07:00

என் கணவர் பல பல வருடங்களுக்கு முன் சபரிமலைக்கு வருவதாக வேண்டிக்கொண்டு வேண்டிக்கொண்ட புதிதில் இந்த வருடம் போகணும், அடுத்த வருடம் போகலாம் என்று இப்படி சில வருடங்கள் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தவர் போக போக அது குறித்து பேசுவதேயில்லை!மறந்து விட்டாரா! இல்லை நினைவில் இருந்தும் அதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லையா தெரியவில்லை.

எனக்குள் எப்போதும் அந்த எண்ணம் ஓடிக்கொண்டே இருக்க சென்ற மாதம் ஒரு நாள் அவரிடம் கேட்டேன் ‘அய்யப்பன் கோவிலுக்கு போறேன்னு வேண்டிக்கிட்டீங்களே..எப்ப போறது? எவ்வளவு வருஷங்கள் ஆகிருச்சு சொல்லிகிட்டு! இனியும் சுணங்காமல் போயிட்டு வந்துட்டா தேவலை’ என்றேன்.

அவரிடம் இருந்து எப்போதும் போல வழக்கமான பதில் ’ம்..ம் பார்ப்போம்’ அவ்வளவுதான்! இரண்டு மூன்று நாட்கள் உள்ளூர அது பற்றியே நினைவுகள்!

இது நடந்த நான்காம் நாள் அவர் வேலைக்கு சென்றுவிட்டார். காலை 11 மணி. வெளிக்கேட்டை தட்டும் சத்தம்!(அழைப்பு மணி வேலைசெய்ய வில்லை!)உள்ளிருந்து கண்ணாடிகதவின் வழியே பார்க்கும் போது யாரோ ஒருவர் பார்க்க மலாய்க்காரர் போல தெரிந்தது! கேட்டின் அருகே நின்று கொண்டு கையை நீட்டி தானம் கேட்பது போல சைகை காண்பித்தார்! எனக்கு தெரிந்து விட்டது, இப்படி அவ்வப்போது பெண்ணோ ஆணோ யாராவது நன் கொடை கேட்டு வருவார்கள்! நானும் ஏதாவது பணம் கொடுத்தனுப்புவேன்.

இருந்தாலும் யாரென்று கேட்கலாம் என்று இங்கிருந்தபடியே ’என்ன வேண்டும்’ என்று மலாய் மொழியில் கேட்டேன், அவர் படு சுத்தமான தமிழில் கணிரென்ற குரலில் ’அய்யப்பசாமி கோவிலுக்கு காணிக்கை வாங்க வந்தேன்’ என்றார்!! அசந்து போய்விட்டேன்!.

அந்த அதிர்ச்சியுடன் மறு பேச்சு பேசாமல் உள்ளே வந்து பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு அவரிடம் கொடுக்கலாம் என்று கேட்டருகே சென்றேன். அப்போது தான் அவரை கவனித்தேன் நல்ல உயரமாக, சிவந்த நிறம்,நெற்றியில் பெரிய குங்குமப்பொட்டு,கையில் விரித்தபடி குடை,தோளில் இந்தியாவில் போட்டுக் கொள்வது போல ஜோல்னா பை! கம்பீரமாக தெரிந்தார்!

கை நீட்டி பணத்தை வாங்கியவர் எவ்வளவு என்றுக்கூட பார்க்கவில்லை அதை அந்த பைக்குள் வைத்துக்கொண்டு கேட்டார் (எங்கள் வீட்டிற்கு வெளியே ஒரு வேப்பமரம் இருக்கிறது)

’இந்த மரம், தானா வந்ததா இல்லை நீங்க வைத்ததா?’(மலையாளம் கலந்த தமிழ்!)

’இல்லை நாங்கள் வைத்தது’

’எத்தனை வருஷம் ஆச்சு?அதுக்கு விளக்கேற்றி வைப்பீர்களா?’

’எட்டு வருஷம் இருக்கும். விளக்கேற்றுவதில்லை’

’இனிமேல் ஏற்றிவையுங்கள் எல்லாம் நல்லபடியே நடக்கும்.’ஆமா அய்யப்பன் கோவிலுக்கு போயிட்டு வந்துட்டீங்களா?

(என்ன இது!!)..’ம்.. இல்லை இன்னும் இல்லை!’

’ஏன்? நீங்க இந்தியாவிற்கு வருவதில்லையா?’

’வருவோம் அடிக்கடி வருவோம்’

’அப்போ ஏன் கேரளாவுக்கு வரலை?உங்க ஊர் எங்க இருக்கு?’

சொன்னேன்.

’சரி இங்கே இவ்வளவு தூரத்தில் இருந்து அடிக்கடி ஊருக்கு வரீங்க அப்போ அங்கருந்து கேரளா ரொம்ப தூரமில்லையே? அதுல ஒரு தடவையாவது சபரிமலைக்கு வந்துட்டு போயிருக்கலாமே? அடுத்த முறை அய்யப்பன் கோவிலுக்கு அவசியம் வாங்க’

’அவசியம் வரணும் வரோம்’. நீ…ங்க… எங்க இருகீங்க?

’நான் கேரளா..! அங்கருந்துதான் வரேன் இப்படித்தான் அப்பப்ப எப்பவாவது வருவேன், வந்து நாளாச்சு அதான் இப்ப வந்தேன். சரி போயிட்டு வரேன்மா எதை பத்தியும் கவலைப்படவேண்டாம் எல்லாம் சுபிட்ஷமாக இருக்கும் வரட்டுமா என்று சொல்லியபடி அவர் பாட்டுக்கு போய்விட்டார்!

இன்னும் பிரமிப்பிலிருந்து விடுபடவில்லை நான்!

எங்கோ படித்தது!

2008-08-14T07:07:00.000-07:00

கோவில்களில் நவகிரகங்களை ஒன்பது முறை சுற்றுவதற்கு 1,2,3,.. என்று விரல் விட்டோ அல்லது மனதிற்குள் எண்ணியோ சுற்றாமல் இந்த எளிய வழியை பின்பற்றலாமே..!

1 ஞாயிறே போற்றி
2 திங்களே போற்றி
3 செவ்வாயே போற்றி
4 புதனே போற்றி
5 வியாழனே போற்றி
6 வெள்ளியே போற்றி
7 சனியே போற்றி
8 ராகுவே போற்றி
9 கேதுவே போற்றி.

நவக்கிரகங்களின் நாமங்களை உச்சரித்த மாதிரியும் ஆகும் அல்லவா :)

தமிழ் படும் பாடு!

2008-04-28T11:27:00.000-07:00

நான்கு வருடங்கள் முன்(2004)'மரத்தடி'யில் எழுதியது.

ஒரு மாதம் முன்பு திடீரென்று என் பெண்களிடம்...

'அபி(ராமி)...வித்யா நா "ஜயன்ட்" சூப்பர் மார்க்கெட் போகப்போறேன், வாங்க வேண்டிய சாமான்களை சொல்றேன் ரெண்டு பேரும் எழுதுங்க' என்றேன்.

'என்னம்மா இது நீங்க தானே எழுதுவீங்க இன்னைக்கு ஏன்? அதுவும் நாங்க ரெண்...டு பேரும் எதுக்கு எழுதணும்'? என்றாள் அபி.

'ம்.. யா...லா...' இது வித்யா

'ஆமா நீங்கதான் எழுதணும் அதுவும் நான் எழுதச் சொல்றது தமிழில்' என்றவுடன் அபி

'அய்யோ...! என்னம்மா தமிழ்லேயா?

'ஹையா! நோ ப்ராப்ளம் நான் எழுதிருவேன் சொல்லுங்கம்மா' என ரெடியாக பேப்பர் பேனாவுடன் தயாராகி விட்டாள் வித்யா !

'அம்ம்ம்...மா..' என்ற சிணுங்கிய அபி சரி சரி என்று(நம்மால் எழுதமுடியுமா என்பது போல்) அரை மனதுடன் தயாரானாள்.

அவர்கள் இருவருக்கும் வீட்டில்தான்(ட்யூஷன் வைத்து) தமிழ் சொல்லிக் கொடுத்தோம், அதன் பிறகு வார, மாத தமிழ் இதழ்கள், செய்தித்தாள் இவைகளை சும்மா புரட்டிப் பார்ப்பதோடு சரி அதைப் படிக்க ஆர்வம் காட்டுவதே இல்லை, சொன்னாலும் அப்புறமா படிக்கிறோம் என்று சொல்லி விடுவார்கள்.

அன்று ஏதோ தோன்றியது இவர்களை இப்படியே விட்டு விட்டோமே என்று வருத்தமாக இருந்தது. (அதுவும் மரத்தடிக்கு வந்ததில் இருந்து அதிகமாகி விட்டது. இவர்களுக்கும் தமிழ் தெரிந்திருந்தால் இங்கு அழைத்து வந்திருக்கலாமே ) அதுதான் மேலே குறிப்பிட்டது.

இருவரும் எழுதி முடித்ததும்,அதை வாங்கி படித்துப் பார்த்ததும் முதலில் சிரிப்பு தாங்க முடியவில்லை நான் படித்துக் காட்ட அவர்களும் சேர்ந்து சிரித்து ...

அதன் பின் இவர்களுக்கு இப்படி அருமையான தமிழ் மொழியை ஒழுங்காக எழுத(படிக்க)த் தெரியவில்லையே என ரொம்ப வருத்தப்பட்டாலும், இன்னொருபுறம் பேசவாவது தெரிகிறதே என சிறிது ஆறுதல்.

சரி அன்று அவர்கள் எழுதிய மளிகை சாமான்கள் லிஸ்டை பார்க்கலாமா?

நான் சொன்னது:

பனங்கல்கண்டு, புளுங்கள் அரிசி, உளுந்தம் பருப்பு, காய்கறிகள், உருளைக் கிழங்கு, கத்தரிக்காய், வெண்டைக்காய், வாழைக்காய், தக்காளி, பயத்தங்காய், அப்பளம், புளி, துவரம் பருப்பு, சமையல் எண்ணை, மிளகாய்த்தூள், ஆட்டா மாவு, கோதுமை மாவு இப்படி விரிந்தது லிஸ்ட்...

அவர்கள் எழுதியது :

அபிராமி: ----------------- வித்யா:

பனங்கள் கன்டு >>> பனங்கல் கன்டு

புலகெல அரிசி >>> பூலுங்கல் அருஸி

உளரந்து பருபு >>> உலுந்த பறுப்பு

கொய்கரி >>>>>>>> கைகரீள

உருல கிளங்கு >>>> உறுலை கிலங்கு

கத்திரிக் காய் >>>>> கத்திரிக்காய்

வென்டை காய் >>>> வேன்டைக்கை

வாளை காய் >>>>>> வலை காய்

தக்காளி >>>>>>>>>> தக்கலி

பைத்தங் காய் >>>>> பய்தங்கை

அப்பளம் >>>>>>>> அப்பலம்

புலி >>>>>>>>>>>>> புலி

துவரம் பருப்பு >>>>> துவரம் பறுப்பு

சமையல் யென்னை >> சமயல் யேன்னை

மிலகாய் துல் >>>>>> மிலகை துள்

ஆடா மாவு >>>>>>> அட்டா மவு

கொதுமை மாபு >>>>> கோதுமை மவு

தெங் காய் பூ >>>>>> தேங்காய் பூ

இது எப்படி இருக்கு! :))

அபியிடம் கேட்டேன் "மாவு என்பதை ஏன் சரியாக எழுதி விட்டு பிறகு இன்னொன்றுக்கு மாபு என்று எழுதினாய்" என அதற்கு அவள் மாவு, மாபு, என்று சொல்லி பார்த்தாளாம் ஒரே குழப்பமாகி விட்டதாம் அதான் இரண்டையுமே எழுதினேன் என்கிறாள்!!!

என்னத்தைச் சொல்ல :-))))))))))

(இது சிரிக்கும் விஷயமல்ல என்றாலும்)இன்னும்கூட அவர்கள் எழுதியதை படித்து சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் :)

மீனா

இந்த விருது எதிர்பாராதது!

2008-03-11T08:02:00.000-07:00

நான் எழுதிய‌'யாத்தி'என்ற சிறுகதை ஜனவரி 2008 'யுகமாயினி'என்ற மாத இதழில் பிரசுரம் ஆனது,இந்தச்சிறுகதை'இலக்கியச் சிந்தனை'அமைப்பால் அந்த மாதத்தின் சிறந்தசிறுகதையாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

(சிங்கப்பூரின் சிறந்த எழுத்தாளர்)தோழி ஜெயந்திசங்கர் கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க யாத்தி கதையை சென்னையில் இருந்து வெளியாகும் 'யுகமாயினி' மாத இதழுக்காக அனுப்பி வைத்திருந்தேன்।

இந்தியாவின் இலக்கிய சிந்தனைக்கான இந்த விருது ஏற்கனவே இரண்டு முறை மலேசியாவிற்கு கிடைத்திருக்கிறது.1970ல் மலேசிய நாட்டின் சிறந்த எழுத்தாளர்களான் திரு சி.முத்துசாமி அவர்களுக்கும்,சில வருடங்கள் முன் திருரே.காஅவர்களுக்கும்,மூன்றாவதாக தற்பொழுது என் கதைக்கும்!

எழுத்துலகில் எவ்வளோவோ சிறந்தவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இடையில் என் எழுத்திற்கு இப்படியொரு பரிசு!இதை சற்றும் எதிர் பார்க்கவில்லை!

யாத்தி கதையை தேர்ந்தெடுத்த இலக்கிய சிந்தனை அமைப்பிற்கும்,திரு சித்தன் அவர்களுக்கும் என்றும் என் நன்றி.

-மீனா